De Braziliaanse componist Heitor Villa Lobos had een missie, hij wou met zijn Bachianas Brasileiras zijn land muzikaal op de kaart zetten. Hij ging all the way met muziek voor een heel orkest, minstens 8 cello’s, een sopraan en piano. Je hoort de Braziliaanse natuur, carnaval, zwoele avonden en één prachtige laatste hoge zangnoot. Maar hoeveel noten op hun zang hebben Clara en Sander bij het horen van deze muziek?

Samuel Coleridge-Taylor componeerde op zijn 22e de cantate Hiawatha’s Wedding Feast, genoeg om hem in één klap wereldberoemd te maken. Al hield hij er ook een financiële kater aan over. Dat zou je niet zeggen want met deze muziek arriveer je op een bont trouwfeest. Alle toeters en bellen, lange speeches en wegpinkende traantjes incluis. Clara en Sander moeten het natuurlijk ook over de hoofdzaken in het leven hebben: de perfecte roze trouwjurk en hoe je ochtendadem naar bloemen laten ruiken.

Alles wat componiste Caroline Shaw aanraakt, lijkt in goud te veranderen. Grote sterren schuiven aan om met haar samen te werken en in haar kast prijken vijf Grammy’s en een Pulitzer Prize. Hoog tijd dus voor een aflevering over Caroline Shaw en haar prachtig werk And the Swallow. Want hoe ga je als componist om met wat er in de wereld gebeurt? En hoe hang je het best in een hangmat? (Hangen met Caroline Shaw = goals!)

Clara en Sander op een hommeldrafje, want deze muziek van de Rus Rimsky-Korsakov duurt maar anderhalve minuut. Hij componeerde dit sprookje over een prins die als hommel naar zijn vader vliegt. En je zou denken dat die hommel echt rond je oren zoemt wanneer je deze muziek hoort. Bonus: Sander zijn ultieme tip om muggen te verjagen!

Filmische muziek met een snuifje Italië, dit harpconcerto van Nino Rota doet dromen van de zomer! En dat je aan een film moet denken wanneer je deze muziek hoort is geen toeval, want Nino Rota was jarenlang de vaste componist van Federico Fellini, een legende uit de Italiaanse filmwereld. Voor liefhebbers van Aperol Spritz, The Godfather of de betere zonsondergang boven de Adriatische kust.

De vogeltjesdans van een Finse componist, dat is de Cantus Arcticus van Einojuhani Rautavaara. In de hoofdrol geen geschoolde zangers deze keer, maar echte vogels. Van de kraanvogel tot de zwaan, en zelfs het noordpoolleeuwerikje: allemaal kwaken ze lustig mee. Muziek voor ornithologen (dank je wel, synoniemen.net!) en andere dierenliefhebbers.

De aria onder de aria's, in deze aflevering luisteren Clara en Sander naar Casta Diva uit de opera Norma. Vincenzo Bellini schreef deze opera voor een zangeres met de iconische naam Giuditta Pasta, maar echt legendarisch werd het door Maria Callas. De rol leek haar op het lijf geschreven. En over pasta gesproken: wat hebben deze aria en een 'pasta norma' gemeen? Je ontdekt het nu!

Clara en Sander zijn terug! Ze beginnen met een klassieker onder de klassiekers: Also Sprach Zarathustra, het meesterwerk van Richard Strauss (geen familie van Johann Weense Wals Strauss). Richard haalde de mosterd bij een filosofisch traktaat van Friedrich Nietzsche. Zware kost? Think again! Zarathustra is legendarisch geworden door de films 2001: A Space Odyssey en Barbie.

Kerstbomen, cadeautjes, poffertjes op de kerstmarkt en feeststress… Clara en Sander zijn helemaal in kerstsfeer. En daar hoort een echte Christmas classic bij – sorry Mariah Carey – Stille Nacht van Franz Gruber. De Oostenrijkse componist kribbelde deze muziek nog net voor kerstavond bij elkaar. Hoe komt het dat dit dan toch zijn bekendste hit werd? En wie ging met zijn muziek lopen?

Carmina Burana: you hate it or love it. In welk kamp zitten Clara en Sander? Het geluk grijpen was het pleidooi van de Duitse componist Carl Orff met deze bombastische muziek. Maar hoe komt het dat we enkel het begin van dit muziekwerk kennen en wat hebben Mariah Carey en een gebraden zwaan met Carmina Burana te maken? Disclaimer: Sander zingt ultrahoog in deze aflevering – sorry voor de tinnitus, Clara!