Το μεγαλύτερο λάθος και το καλύτερο μυστικό ηγετικής στρατηγικής, όταν το συνειδητοποιήσει κανείς και το διορθώσει με πολλά μικρά, εύκολα, απλά, προφανή, φυσικά, συνεχή βηματάκια ειλικρίνειας είναι ο διαχειρισμός των σχέσεων. Οι χειρισμοί πρέπει να έχουν το πνεύμα της διαχείρισης. Δεν πρέπει να είναι χειριστικός ο ρόλος του πιο έμπειρου.

Στις σχέσεις ένας με έναν συνήθως συνδέονται αυτός που έχει κάποιο πρόβλημα με αυτόν που προσέχει, διδάσκει, καθοδηγεί, μαθαίνει, εκπαιδεύει, διδάσκει οργάνωση. Ομάδες, κοινότητες, κοινωνίες, οργανώσεις, επιχειρήσεις, προσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις βασίζονται σε αυτή την θεμελίωδη αρχή. Επιπλέον στη ζωή υπάρχουν άνθρωποι που τείνουν να συνεισφέρουν στις σχέσεις τους με τα προβλήματά τους και αυτοί που αφιερώνονται στη βοήθεια, στη διδασκαλία, στη καθοδήγηση, στην εκπαίδευση πάνω στα προβλήματα. Εάν οι σχέσεις ήταν σκάκι, τάβλι, ντάμα, γκο, ... παιχνίδια με άσπρα και μαύρα πούλια, κάποιοι τείνουν να παίρνουν συνέχεια τα μαύρα και κάποιοι τα άσπρα.

Αυτό που δεν μπορείς να κάνεις εάν θες αυτοί που φροντίζεις να εξελιχθούν για να γίνετε team, ομάδα που πετάει, και κερδίζει πρωταθλήματα, δεν πρέπει να σκέφτεσαι και για τους δύο και να κάνεις τις κινήσεις και των δυο. Υπάρχει μια αγγλοσαξωνική έκφραση που λεει:

It takes two to tango.

Χρειάζονται δυο για να χορευτεί ένα ταγκό. Ένας μόνος του δεν μπορεί να χορεύει καλό ταγκό και για τους δύο.