Προσκολλήσεις και η τύφλωση του Εγώ μας 

Βαδίζουμε σε έναν κόσμο τυφλοί και γυμνοί ψυχικά, χωρίς θωράκιση απέναντι στις παγίδες και στις πλάνες που είναι σπαρμένες στην επίγεια ζωή. Νομίζουμε ότι γνωρίζουμε ποιοι είμαστε πραγματικά και ότι αντιλαμβανόμαστε τον πυρήνα της ύπαρξής μας και την βαθύτερη ουσία της πραγματικότητας που μας περιβάλλει. Στην ουσία όμως είμαστε περισσότεροι ενδεείς πνευματικά και από τους θεωρητικώς απαίδευτους και αναλφάβητους. Η γνώση μας δεν είναι βιωματική, δεν είναι γνώση της αληθινής φύσης των πραγμάτων, δεν είναι γνώση Θεού. Είναι γνώση μονομερής, επιφανειακή και μονόπλευρη. Στην πραγματικότητα δεν είναι καν γνώση, αλλά συσσώρευση πληροφοριών τις οποίες αντλούμε από τους πεπερασμένης εμβέλειας και δυναμικότητας βιολογικούς αισθητήρες μας. Οι πληροφορίες αυτές αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας του εξίσου πεπερασμένης δυναμικότητας κεντρικού επεξεργαστή πληροφοριών του σώματός μας, του εγκεφάλου. Και παρόλο που ο εγκέφαλος είναι ίσως η πολυπλοκότερη βιολογική δομή που γνωρίζουμε, κατ’ουσίαν είναι ένας σύνθετος μεν, πεπερασμένων δυνατοτήτων όμως επεξεργαστής πληροφοριών. Ό,τι οι αισθητήρες μας και ο εγκέφαλός μας μπορούν να μας δώσουν ως βίωμα και αντίληψη, αυτό και καταχωρούμε μέσα μας ως θέσφατο και ως την μοναδική αλήθεια στην προσπάθεια για γνώση και επίγνωση του μικρόκοσμου και του μακρόκοσμου του σύμπαντός μας.

Και μένουμε σε αυτές τις κατ’επίφαση συνειδητοποιήσεις μας και  συνεχίζουμε να μένουμε εγκλωβισμένοι στο δικό μας σπήλαιο του Πλάτωνα  και συνεχίζουμε να διαιωνίζουμε τις βαυκαλιστικές μας αντιλήψεις για την  εδώ ζωή, διανθισμένες με πανέμορφα ροζ συννεφάκια. Το να χρυσώνουμε το  χάπι όμως και το να σφυρίζουμε αδιάφοροι κωφεύοντας στην σιωπηρή αλλά  και οδυνηρή πραγματικότητα της ύπαρξής μας δεν αρκεί για να  δραπετεύσουμε από τα επίγεια δεσμά μας. Τα δεσμά αυτά που μας κρατούν  γειωμένους και μας αποτρέπουν από τα απογειωθούμε ή ακόμα και να  αγιωθούμε εν ζωή. Δεσμά που γεμίζουν την ψυχή μας με προσκολλήσεις,  διαρκή ταραχή, φόβο και άλλα αποσταθεροποιητικά συναισθήματα το Νου μας  με αέναους λογισμούς και σκεπτομορφές σε έναν αέναο κύκλο λογισμών και  συναισθημάτων. Βαδίζουμε με κίνδυνο να χαθούμε στο τρίγωνο του διαβόλου.  Προσκολλώμαστε σε ανθρώπους, επιθυμίες, καταστάσεις, πεποιθήσεις,  ιδεολογίες και ακολουθούμε παθητικά την βούληση που εκπορεύεται από το  Εγώ μας. Μια κατάσταση η οποία αν δεν ελεγχθεί εσωτερικά και με  πνευματικές μεθόδους, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην απώλεια της  συνειδητότητας και στην πνευματική τύφλωση.

Το κείμενο της αρχικής δημοσίευσης βρίσκεται στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://consciousness.gr/%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%ce%b4%ce%ad%cf%81%cf%86%ce%b9%ce%b1/