این قصه‌ی مردی‌ست که زندگی بارها امتحانش کرد…مهاجرت، تنهایی، سکوتِ شب‌هایی که هیچ دستی برای گرفتن نبود. روزگاری که سخت‌تر از آن چیزی شد که در خیال یک جوان می‌گنجد، و زخم‌هایی که اگر روی هر قلب دیگری می‌نشست شاید خاموشش می‌کرد.

او همان پسری‌ست که چندبار چمدان بستن برای رفتن از این دنیا را تجربه کرد؛ بادردهایی که نام‌شان را نمی‌شود بلند گفت… اما ماند.

ماند، چون در دلش چیزی قوی‌تر از رنج بود؛ صدایی که می‌گفت هنوز باید گفت، باید نوشت، باید ساخت.

جمال امروز فقط شاعر یا هنرمند نیست؛

روان‌شناسی‌ست که از دل خودش فهمید انسان چطور می‌شکند و چطور از نو می‌ایستد.نویسنده‌ای‌ست که تاریکی را دیده، اما با دست خودش نور را پیدا کرده.

هنرمندی‌ست که قصه‌ها را نه روی کاغذ، که روی جانِ آدم‌ها حک می‌کند.

او الهامِ نسل جوان شده، تکیه‌گاه عاشق‌ها، صدای خسته‌ها، و نشانی از اینکه هیچ تاریکی‌ای، اگر بخواهیم، آخرین صفحه‌ی زندگی‌مان نیست.

امروز افتخار این را داریم که او مهمانِ برنامه‌ی با سام باشد، تا یادمان بیاورد انسان می‌تواند هزار بار فروبپاشد و باز هم زیباتر از قبل برخیزد.»