Όταν γεννήθηκε ο παππούς του Βιζυηνού, τον βάφτισαν «Γεωργιά», του φόρεσαν κοριτσίστικα ρούχα και τον έμαθαν να κεντά - για να μην τον αρπάξουν οι Γενίτσαροι. Στα δέκα του, ο πατέρας του τού έκοψε τις πλεξούδες και του είπε: «Από σήμερα είσαι Γεώργης. Από αύριο είσαι άνδρας.» Την άλλη μέρα ήρθαν τα βιολιά και τον στεφάνωσαν.«Το μόνον της ζωής του ταξείδιον» του Γεωργίου Βιζυηνού (Εστία, 1884) περνάει για σχολικό ανάγνωσμα. Δεν είναι. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που έζησε ολόκληρη ζωή χωρίς να βγει από το χωριό του — γιατί κάθε φορά που ετοίμαζε ταξίδι, ταξίδευε η γυναίκα του. Ακόμη και στα Ιεροσόλυμα πήγε εκείνη· γι' αυτό «Χατζίδενα» έγινε η γιαγιά. Και είναι, ταυτόχρονα, η ιστορία ενός δεκάχρονου ραφτόπουλου στην Κωνσταντινούπολη που πίστευε ότι η βασιλοπούλα του χαρεμιού του έστελνε γλυκά πίσω από ένα στρογγυλό ερμάρι.Το ένα ταξίδι που επιχείρησε ο παππούς στη ζωή του ήταν με μια σκάλα κοτετσιού στον ώμο, προς την «τούμβα» στον ορίζοντα - εκεί που η γη τελειώνει κι αρχίζει ο ουρανός. Πώς τελείωσε, θα το ακούσετε. Και πώς τελείωσε τελικά το ταξίδι, το ξέρει μόνο η τελευταία παράγραφος — από τις ωραιότερες που γράφτηκαν ποτέ στα ελληνικά.Θεατρική ανάγνωση με εικόνες.🌐 imaginelogotexnia.com 🎧 Spotify: [link]Πηγή κειμένου: Γεώργιος Μ. Βιζυηνός, «Το μόνον της ζωής του ταξείδιον», περιοδικό «Εστία», 1884. #ελληνικηλογοτεχνια #βιζυηνος #διηγημα

Ο Θεός και ο Διάβολος συναντιούνται μια μέρα καύσωνα στον Παράδεισο και τσακώνονται για το ποιος από τους δύο ελέγχει την Ελλάδα. Την λύση, όπως και στους Βατράχους του Αριστοφάνη - δίνει μια ζυγαριά: από τη μία όλα τα καλά έργα του τόπου - εκκλησίες, σχολεία, φιλανθρωπίες, 500.000 οκάδες νηστίσιμο ταραμά ευσεβείας, και από την άλλη… ένα μολυβένιο εκλογικό σφαιρίδιο.Το χρονογράφημα «Το σφαιρίδιον του διαβόλου» του Μπάμπη Άννινου δημοσιεύτηκε στο Ημερολόγιον Σκόκου (γραμμένο τον Ιούλιο του 1891), την εποχή που στην Ελλάδα ψήφιζαν όχι με ψηφοδέλτια αλλά με μολυβένια σφαιρίδια, σε κάλπες χωρισμένες σε άσπρο ΝΑΙ και μαύρο ΟΧΙ. Από εκεί μας έμειναν το «τον μαύρισαν» και το «δαγκωτό». Στο βίντεο θα μάθετε και τα δύο - και θα ακούσετε ίσως την πιο ασεβή και πιο επίκαιρη σάτιρα του 19ου αιώνα, με θεατρική ανάγνωση, εικόνες και σχολιασμό.00:00 Εισαγωγή στο διήγημα (Τομάζο Παγώνης)01:59 Το Σφαιρίδιον του Διαβόλου (Μπάμπης Άννινος)14:22 Επίλογος, σχόλια τέλους#ελληνικηλογοτεχνια #σατιρα #αννινος

Κύριε, ΚΑΠΟΙΟΣ ήρθε και σας ζήτησε». Φθινόπωρο, νύχτα, ένας συγγραφέας κλεισμένος στο γραφείο του και στην εξώπορτα ένα σιγανό κουδούνισμα. Ο επισκέπτης δεν λέει το όνομά του. Και δεν φεύγει.«Ο μυστηριώδης φίλος» (1925) του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, σε θεατρική ανάγνωση: ίσως το πιο ανατριχιαστικό διήγημα της ελληνικής λογοτεχνίας, όχι για όσα λέει, αλλά επειδή ο συγγραφέας του, δεκαεννιά χρόνια αργότερα, τα έζησε ο ίδιος. Λέξη προς λέξη.Μετά την ιστορία: τι κρύβει το κείμενο (και η συγγένειά του με ένα σπάνιο πεζό του Καβάφη), ένα bonus βιογραφικό δοσμένο σαν παραμύθι - ο ωραιότερος νέος της Αθήνας, ο πρώτος Έλληνας τρολ, ο ποιητής που «αφόρισε» μόνος του την Εκκλησία - και κάτι που καθιερώνουμε από σήμερα: «ένα ποίημα για τον δρόμο». Απόψε, οι «Ερινύες».ΚΕΦΑΛΑΙΑ 00:00 Πρόλογος — ένας απρόσμενος επισκέπτης 2:10ΧΧ «Ο μυστηριώδης φίλος» — θεατρική ανάγνωση 16:45 Επίλογος — τι δεν μας είπε ο Λαπαθιώτης 19:07 BONUS: Η ζωή του σαν παραμύθι (1888–1944) 25:23 BONUS 2: «Ερινύες» — ένα ποίημα για τον δρόμοΠΗΓΕΣ• Ναπολέων Λαπαθιώτης, «Ο μυστηριώδης φίλος», περ. «Μπουκέτο», 1925 - από την έκδοση: «Διηγήματα και άλλα πεζά», επιμ. Τραϊανός Μάνος, Θεσσαλονίκη 2012.• Η υπογραφή του Λαπαθιώτη στο thumbnail είναι η αυθεντική (Wikimedia Commons, public domain). Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι ανιαρή - όσο κι αν προσπάθησε το σχολείο. 🔔 Εγγραφή: https://www.youtube.com/@imaginelogotexnia?sub_confirmation=1 🌐 Site: https://www.imaginelogotexnia.com#ΕλληνικήΛογοτεχνία #Λαπαθιώτης #Διήγημα

Στην Αθήνα του 1890 όλη η πόλη μιλούσε με τους νεκρούς - δωρεάν, σετραπεζάκια (ενδεχομένως) κουζίνας. Μέχρι που ένα τραπεζάκι έκανε το μοναδικό αληθινό θαύμα στην ιστορία του πνευματισμού: πλήρωσε το νοίκι.Ο Μπάμπης Άννινος, πατέρας του ελληνικού χρονογραφήματος, στήνει την πιο αστεία παγίδα της σατιρικής μας πεζογραφίας: μια πνευματιστική συνεδρία σε φτωχοδωμάτιο του Κολωνακίου - που τότε ήταν η «Σιβηρία» της Αθήνας - με έναν απένταρο τριτοβοηθό, έναν συνταξιούχο που ξέρει τα πάντα για το Κονγκό και τίποτα χρήσιμο, και μέντιουμ μια σπιτονοικοκυρά που δεν πιστεύει σε τίποτα εκτός από το νοίκι. Αφήγηση, εικόνες και σχολιασμός. Και μείνετε μέχρι τον επίλογο: εκεί θα μάθετε ποια ήταν τα μόνα αληθινά πνεύματα αυτής της ιστορίας και ποιος τα δολοφόνησε το 1982. Με νόμο.00:00 Πρόλογος: πόσο κοστίζει να μιλήσεις με έναν νεκρό;1:42 Πνευματισμός | Μπάμπης Άννινος36:48 Επίλογος: τα πνεύματα που δολοφονήθηκαν το 1982Δείτε και: «Γιατί οι βρυκόλακες διψούσαν μόνο για τους εχθρούς της Εκκλησίας;» [https://youtu.be/UbD9rtcNKoU?si=FnWyPcnBZstjDqCn] · «Γιατί έκαιγαν μόνον γυναίκες;» [https://youtu.be/2b90pASNHBE?si=j9Hao40LggaAQDFq]www.imaginelogotexnia.comΕπειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή: διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων ελεύθερων δικαιωμάτων, όπως δεν τα μάθαμε στο σχολείο.#Άννινος #ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΠαλιάΑθήνα Άννινος

Οι βρυκόλακες του Μεσαίωνα δεν έπιναν αίμα. Λήστευαν, πυρπολούσαν, ατίμαζαν, και τα θύματά τους ήταν - όλως τυχαίως- άνθρωποι που είχαν τσακωθεί με τον κλήρο. Σύμπτωση; Το 1889, ο αφορισμένος Εμμανουήλ Ροΐδης έκανε την ερώτηση που κανείς δεν τολμούσε: ποιος κερδίζει από έναν βρυκόλακα;Αφήγηση του διηγήματος «Οι Βρυκόλακες του Μεσαίωνος» (Ημερολόγιον 1889) με εικόνες και σχολιασμό. Μέσα στο βίντεο: πώς οι χαριτωμένες συλφίδες και σαλαμάνδρες των αρχαίων έγιναν κερατοφόροι δαίμονες, ποιος πουλούσε αγιασμό στις «διψασμένες ψυχές», η συγκλονιστική ιστορία του επισκόπου Ούδου του Μαγδεβούργου που τόλμησε να παντρευτεί - και μια αποκάλυψη στον επίλογο για το δίπολο Ορθοδοξία/Καθολικισμός. 00:00 Πρόλογος: βρυκόλακες εναντίον ζόμπι 2:13 «Οι Βρυκόλακες του Μεσαίωνος» — η αφήγηση22:49 Επίλογος: δυο τρεις αποκαλύψεις📺 Δείτε και: «Γιατί έκαιγαν μόνον γυναίκες και όχι άνδρες;» [link Μαγισσών] https://youtu.be/2b90pASNHBE🌐 imaginelogotexnia.comΕπειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή: διηγήματα Ελλήνων συγγραφέων ελεύθερων δικαιωμάτων, όπως δεν τα μάθαμε στο σχολείο.#Ροΐδης #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Βρυκόλακες

Το 1866 η Εκκλησία αφόρισε τον Εμμανουήλ Ροΐδη για την «Πάπισσα Ιωάννα». Δύο χρόνια μετά, εκείνος απάντησε με μια υπεράσπιση - όχι του εαυτού του, αλλά των γυναικών που η Εκκλησία έκαιγε επί αιώνες ως μάγισσες.Στο «Αι μάγισσαι του μεσαίωνος» (1868) ο Ροΐδης θέτει ένα ερώτημα που κανείς δεν μας έμαθε στο σχολείο: γιατί στην πυρά ανέβηκαν χιλιάδες γυναίκες και ελάχιστοι άνδρες; Η απάντησή του είναι συγχρόνως τεκμήριο αθωότητας των μαγισσών και βαρύ κατηγορητήριο - όχι κατά της πίστης, αλλά κατά της Εκκλησίας ως μορφής εξουσίας. Και στο τέλος αποκαλεί τη μάγισσα «σώτειρα του πολιτισμού».Ένα από τα σημαντικότερα —και πιο παρεξηγημένα— κείμενα των ελληνικών γραμμάτων, γραμμένο πριν από 158 χρόνια. Κρίνετε μόνοι σας αν είναι ξεπερασμένο ή απόλυτα σύγχρονο.📖Το κείμενο ανήκει στο public domain (ο Ροΐδης απεβίωσε το 1904). Το παρουσιάζουμε ολόκληρο, με εικόνες και επεξηγήσεις.Κεφάλαια00:00 - Πρόλογος: ο αφορισμός και η απάντηση1:54 - Το ποιητικό πανόραμα του Μεσαίωνα5:20 - Η μάγισσα: απόγονος της Κίρκης και της Πυθίας8:12 - Οι πυρές: Τρέβη, Βαμβέργη και τα πρακτικά των δικών20:59 - Γιατί μόνο γυναίκες; Η εξήγηση του Ροΐδη27:31 Η μάγισσα, μητέρα της επιστήμης41:58 — Επίλογος—Εμμανουήλ Ροΐδης (Σύρος 1836 – Αθήνα 1904): πεζογράφος, κριτικός, σατιριστής και από τα οξύτερα πνεύματα του νεοελληνικού 19ου αιώνα. Έγινε διεθνώς γνωστός για την «Πάπισσα Ιωάννα», που αναθεματίστηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος.Περισσότερα για τον Ροΐδη, στην ιστοσελίδα μας http://www.imaginelogotexnia.com. ( και για να μην πληκτρολογείτε πολλά, επίσης και στο www.passaempo.art)#Ροΐδης #μάγισσες #ελληνικήλογοτεχνία #μεσαίωνας #ιεράεξέταση #ΠάπισσαΙωάννα #ιστορία #λογοτεχνία

Ο Κώστας Καρυωτάκης σχεδιάζει έναν κήπο, και διαλέγει να καλλιεργήσει το πιο δηλητηριώδες άνθος: την Αχαριστία.Ένα ελάχιστα γνωστό πεζό ποίημα, όπως δεν το διδαχτήκαμε ποτέ.Λίγοι γνωρίζουν ότι ο Καρυωτάκης, εκτός από ποίηση, έγραψε και πεζά. «Ο κήπος της αχαριστίας» είναι μια σκοτεινή, ειρωνική αλληγορία: ένας άνθρωπος που αποφασίζει να καλλιεργήσει μέσα στις καρδιές των ανθρώπων την αχαριστία, και να την κοιτάζει να ανθίζει.Το κείμενο γράφτηκε στην Πρέβεζα και πρωτοδημοσιεύτηκε μετά τον θάνατό του, στο περιοδικό «Αλεξανδρινή Τέχνη» (1929). Κείμενο δημόσιας κτήσης | ο Καρυωτάκης απεβίωσε το 1928. Πρόλογος, ανάγνωση και σχόλιο: Τομάζο Παγώνης i🌐 passatempo.art • imaginelogotexnia.comΕπειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι Ανιαρή.#Καρυωτάκης #ελληνικήλογοτεχνία #πεζόποίημα #ποίηση #νεοελληνικήλογοτεχνία0:00 Πρόλογος1:11 «Ο κήπος της αχαριστίας» — το πεζό ποίημα3:57 Επίλογος — το σχόλιο

Το 1886 ο Μπάμπης Άννινος σατίριζε τους «νοομάντεις» - εκείνους που υπόσχονταν ανάγνωση σκέψης και τηλεπάθεια επί σκηνής. Σήμερα τους λέμε μέντιουμ, αστρολόγους, manifestation gurus. Άλλαξε κάτι;Ο ήρωάς του Άννινου είναι ταπί. Γυρίζει τις Τράπεζες για δανεικάκαι «καμμία δεν εκινήθη εις οίκτον». Έτσι ανακηρύσσει τον εαυτό του νοομάντη και αρχίζει να «διαβάζει μυαλά»: μια βελόνα, μια σπιτονοικοκυρά, ένα απλήρωτο νοίκι κι ένα ψάρι του φτάνουν για να μας ξεγελάσει. Και να ξεγελάσει τον ίδιο τον διασημότερο μέντιουμ της εποχής, τον Washington Irving Bishop.Ένα ξεχασμένο χρονογράφημα από τους πιο πνευματώδεις σατιρικούς του 19ου αιώνα - ελληνική λογοτεχνία που δεν διδαχθήκαμε στο σχολείο, παρουσιασμένη όπως της αξίζει.Κατέβασε τον Άννινο δωρεάν: imaginelogotexnia.com Ένα ανέξοδο βιβλιοπωλείο με δωρεάν ebooks, που εμπλουτίζεται συνεχώς.Δεν χρειάζεσαι νοομαντεία γι' αυτό· φτάνει ένα κλικ.#ΕλληνικήΛογοτεχνία #Άννινος #Νοομαντεία00:00 Αθήνα 1886 | η μόδα της τηλεπάθειας 01:22 Μπάμπης Άννινος | Νοομαντεία08:51 Επίλογος: τότε τηλεπάθεια, σήμερα manifestation-- Επειδή η νεοελληνική λογοτεχνία, δεν είναι ανιαρή!https://www.imaginelogotexnia.com

Έναν ολόκληρο αιώνα πριν ο Λένον τραγουδήσει για έναν κόσμο χωρίς σύνορα, ένας Κεφαλονίτης το είχε ήδη γράψει: «Η φύση δεν έκαμε Έλληνες ούτε Τούρκους. Έκαμε ανθρώπους.» Και επειδή έλεγε τέτοια πράγματα, η πολιτεία τον καταδίκασε και η Εκκλησία τον αφόρισε.Στο δοκίμιο «Τι είναι ο Φιλεθνισμός», ο Ανδρέας Λασκαράτος (1811–1901) γράφει κάτι επικίνδυνο για την εποχή του - και ακόμα πιο άβολο σήμερα: ότι η αγάπη για το έθνος, όταν γίνει το μόνο μέτρο, μετατρέπεται σε στενότητα. Το λέει υπό βρετανική κατοχή, σε έναν λαό που πέθαινε στην αγχόνη για την Ένωση με την Ελλάδα. Σ' αυτό το βίντεο ξεκαθαρίζουμε πρώτα τέσσερις λέξεις που εύκολα μπερδεύουμε - φιλοπατρία, εθνικισμός, σωβινισμός, φιλεθνισμός - και μετά αφήνουμε το κείμενο να μιλήσει.Κείμενο του 19ου αιώνα. Το παρουσιάζουμε για σκέψη και συζήτηση· οι θέσεις που εκφράζονται δεν αποτελούν τοποθέτηση του καναλιού σε σύγχρονα ζητήματα.📖 ΚΕΦΑΛΑΙΑ00:00 Τέσσερις λέξεις: φιλοπατρία, εθνικισμός, σωβινισμός, φιλεθνισμός03:31 Το κείμενο: «Τι είναι ο Φιλεθνισμός» [Λασκαράτος]07:09 Οδηγός για διαπορούντες (μπερδεμένους)07:56 Η Κεφαλονιά την εποχή του Λασκαράτου12:25 Η γνώμη μου: σε ποιον έπρεπε να το πει πρώταΛΙΓΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΑνδρέας Λασκαράτος (Ληξούρι Κεφαλονιάς, 1811 – 1901). Σατιρικός, ποιητής, στοχαστής της Επτανησιακής σχολής. Το 1856 αφορίστηκε από την Εκκλησία για «Τα Μυστήρια της Κεφαλλονιάς». Χτυπούσε αδιακρίτως κλήρο, πολιτικούς και υποκρισία — κι έμεινε μπροστά από την εποχή του💬 Η ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΣΑΣ ΑΦΗΝΩΠού τελειώνει η αγάπη για την πατρίδα και πού αρχίζει ο φανατισμός - και πού τοποθετείτε εσείς τον εαυτό σας; Γράψτε το στα σχόλια.Κάντε εγγραφή και χτυπήστε το καμπανάκι. (... υπόσχεση πως θα σας ακούσουμε)🌐 https://www.imaginelogotexnia.comhttps://www.google.com/@imaginelogotexniaΤο κείμενο του Ανδρέα Λασκαράτου ανήκει στον δημόσιο τομέα (ο συγγραφέας πέθανε το 1901). Το χωρίο του Ηροδότου: Ιστορίαι 8.144 (Ουρανία). Αφήγηση & επιμέλεια: Τομάζο Παγώνης / "Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία δεν είναι ανιαρή". Εικαστικά: AI-generated μετά από επίπονες οδηγίες για να αποφευχθούν άνθρωποι με τρία χέρια και χέρια με έντεκα δάχτυλα. Όλα τα υπόλοιπα με ατέλειωτες ώρες editing από κάποιον που editing δεν ξέρει να κάνει.#Λασκαράτος #ΕλληνικήΛογοτεχνία #Φιλεθνισμός

Ένας άνθρωπος που η Εκκλησία αφόρισε κλείνει τα μάτια κι ονειρεύεται μια Βουλή όπου οι γυναίκες ψηφίζουν, ... και Πρόεδρος είναι η υπηρέτριά του. Με την πρώτη ματιά μοιάζει σάτιρα κατά των γυναικών. Είναι όμως;Στο «Περίεργο Όνειρο» ο Ανδρέας Λασκαράτος (1811–1901) — ο μεγάλος σατιρικός της Κεφαλονιάς, ο άνθρωπος που τον αφόρισαν για ένα βιβλίο, στήνει έναν καθρέφτη. Κι αυτό που δείχνει δεν είναι οι γυναίκες: είναι οι άντρες βουλευτές που ψηφίζουν με το βλέμμα, το Κοινοβούλιο που γίνεται θέαμα με εισιτήριο, ο εξαγορασμένος Τύπος, το βόλεμα στο Δημόσιο, η υποκρισία της «καλής κοινωνίας». Και μέσα σ' όλο αυτό, η πιο διαυγής και η πιο επικίνδυνη φωνή βγαίνει απ' το στόμα της τελευταίας. Της υπηρέτριας. Σάτιρα του 19ου αιώνα. Οι απόψεις των χαρακτήρων δεν εκφράζουν το κανάλι. Τις παρουσιάζουμε όπως γράφτηκαν , χωρίς να τις ωραιοποιήσουμε και χωρίς να τις κρύψουμε.📖 ΚΕΦΑΛΑΙΑ00:00 Εισαγωγικά σχόλια02:05 Περίεργο όνειρο | Ανδρέας Λαασκαράτος16:00 Τελικό Σχόλιο Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣΑνδρέας Λασκαράτος (Ληξούρι, 1811 - 1901). Σατιρικός, ποιητής και πεζογράφος της Επτανησιακής σχολής. Εξέδιδε σατιρικές εφημερίδες και χτυπούσε αδιακρίτως κλήρο, πολιτικούς και αστική υποκρισία. Το 1856 αφορίστηκε από την Εκκλησία για «Τα Μυστήρια της Κεφαλλονιάς». Έμεινε «μπροστά από την εποχή του», κι ίσως γι' αυτό διαβάζεται ακόμα.Η ΕΡΩΤΗΣΗ δική μου, Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ δική σας .....Ο Λασκαράτος κοροϊδεύει το αίτημα της ψήφου - και ταυτόχρονα δίνει στη υπηρέτριά του τα πιο επαναστατικά λόγια του κειμένου. Και στην σπιτονοικοκυρά του, τα πιο βαρετά. Τι ήταν τελικά ο Λασκαράτος; Ανθρωπος της εποχής του ή κρυφός προφήτης; Γράψτε το στα σχόλια. 🔔 Αν πιστεύετε κι εσείς ότι η ελληνική λογοτεχνία ΔΕΝ είναι ανιαρή, κάντε εγγραφή και χτυπήστε το καμπανάκι.🌐 imaginelogotexnia.comΤο κείμενο ανήκει στον δημόσιο τομέα (ο συγγραφέας πέθανε το 1901). Αφήγηση & επιμέλεια: Τομάζο Παγώνης για το κανάλι "Επειδή η Ελληνική Λογοτεχνία"Εικαστικά: (εξ ανάγκης και μόνον) AI#Λασκαράτος #ΕλληνικήΛογοτεχνία #ΠερίεργοΌνειρο