Nang bumalik si Mara sa probinsya upang alagaan ang kanyang amang maysakit, napansin niyang tila “nakatingin” sa kanya ang mga punong nakapalibot sa kanilang lupain. Sa tuwing gabi, naririnig niya ang pagaspas ng mga dahong parang bulong ng taong umiiyak. Ngunit isang gabi, may nakita siyang aninong nakadikit sa puno—hugis-taong katawan na yari sa balat, sanga, at ugat.