Είμαι στο αυτοκίνητο, κι αλλάζω σταθμούς εμμονικά. Αν υπήρχε κάποιου είδους πρωτάθλημα για τον πιο αναποφάσιστο ακροατή οδηγό αυτοκινήτου θα κέρδιζα τον τίτλο κάθε χρόνο χωρίς καν να προσπαθήσω. Για όποιον είναι μαζί μου στο αυτοκίνητο, αυτό είναι ένα μαρτύριο. Για εμένα όμως είναι μια από τις καλύτερες φάσεις της οδήγησης, ειδικά όταν πετυχαίνω το τέλειο τραγούδι για τη συγκεκριμένη ώρα, μέρα, και διάθεση.

Κάπως έτσι, σε ένα τέτοια συνταίριασμα διάθεσης και οκτάβας, το αυτί μου έπιασε μια άγνωστη μελωδία, “Who do you think you are? / You’re not a star / You’re just a satellite, a satellite”, που έλαχε να με συνοδεύσει σε πολλές από τις επόμενες διαδρομές μου, καθώς το άκουγα δύο και τρεις φορές συνεχόμενα, ίσα για να τραγουδήσω φάλτσα αυτό το στίχο μόνο.

Και κάπως έτσι, μετά από πολλές επαναλήψεις, γεννήθηκε αυτό το κείμενο.

Εσύ τι είσαι; Αστέρι ή δορυφόρος;