సత్యం శంకరమంచిగారి 'అమరావతి కథలు'నుండీ, "ఎవరు పాడినా ఆ ఏడక్షరాలే."

ఇది పుస్తకరూపంలో వెలువడిన సంపుటిలోని పంతొమ్మిదవ కథ.

పెద్దొరగారూ, వారి పూర్వీకులూ కూడా దేవాలయంలో కార్యక్రమాలకి అవసరమౌతుందని, మేళగాళ్ళని ఆదరించి మడిమాన్యాలిచ్చి మరీ పోషించారు. 

పరమేశూ పానకాలూ పండగ ఊరేగింపునాడు సన్నాయి మేళం వాయించమంటే, విద్యకి మారుగా బల ప్రదర్శన చేసారు. ఇక ఇలా కాదని, పెద్దొరగారు వీరాస్వామిని ఎంపిక చేసి తంజావూరు పంపించారు, సంగీతం నేర్చుకొరమ్మని. ఐదేళ్ళ గడువు, పదివేల ఖర్చు తిరిగేక, తిరిగొచ్చిన వీరస్వామిని శివరాత్రి నాడు కచ్చేరీ చెయ్యమంటే, పక్కనున్న జోడు వాద్యగాడు మూడొ కీర్తన అందుకున్నా, తను మాత్రం పీ, పీ.. అని సన్నాయిపీక సవరింపుల దగ్గరే ఉన్నాడు. 

అవిద్యా పరులకి అక్షయ పాత్రలు దానాలు చేస్తే ఏం జరుగుతుందనేది, అక్షరమక్షరానికీ నవ్విస్తూ చెప్పారీ కథలో. 

రెండు మూడు పుటలు మించకుండా పాఠకులకు ఒక గొప్ప రసానుభూతి కలిగించగల కథలివన్నీ. తెలుగు సాహిత్యం పట్ల ఆసక్తి, మక్కువ ఉన్నవారందరూ కొని చదివి దాచుకుని, మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకోవలసిన/చదువుకునే అపురూప కథా మాణిక్యాలలో ఒకటి భాషా ప్రియులు, సాహితీమిత్రులకు పరిచయం, బహుశా పునః పరిచయం అనటమే సబబేమో; చేయాలన్న చిన్న ప్రయత్నం, నానుండీ.

దయతో విన్న మీకు నా కృతజ్ఞతలు. నా ఈ ప్రయత్నం మీకు ఏమేరకు ఆనందాన్ని కలిగించినా, నేను కృతకృత్యుడనైనట్లే. ఇది ఏమాత్రం పేలవంగా తోచినా, అది నా ప్రయత్న లోపమే.

ధన్యవాదాలు,

కొండుభొట్ల. చంద్రశేఖర్

Twitter ID: @Chandu1302