Güfte : Anonim

Beste : Anonim

Fânîdir dünyânın adı, aldatır insânı malı,

Oğlum, kızım, ev hayatım sanki benim değil imiş.

Gidiyorum geri gelmem, ne olacak hâlim bilmem,

Emzirip büyüten annem sanki benim değil imiş.

Yüce dağlar dolaştığım, yeyip, gezip, su içtiğim,

Tatlı tatlı konuştuğum sanki benim değil imiş.

İndirin, duvardan resmim, silinsin defterden ismim,

Şu evlerde gezen cismim sanki benim değil imiş.

İmâna biçilmez pahâ, hem vallâha hem billâha,

Rûhum teslîmdir Allâh’a sanki benim değil imiş.

Ne yapsam gelmiyor elden, yazgım yâzılmış ezelden,

Beni çıkardılar evden sanki benim değil imiş.

Teneşire yatar boyum, cânım rûhum, tatlı huyum,

Bağım, bahçem, saray evim sanki benim değil imiş.

Beyaz kefenim biçilir, cismim mezâra erişir,

Mirasçılar mal bölüşür sanki benim değil imiş.