Ficzuring. Grzebiemy w polskim rapie

Wakacje upłynęły tradycyjnie pod znakiem "letniaczków" i festiwali. Ale było też coś nowego - polski dokument na Netfliksie. Pierwszy i to od razu o rapsach!

"Cały ten rap" to próba opisania kilkudziesięciu lat zjawiska w sześciu odcinkach. Czy udana? Krytycy mają mieszane uczucia. My dzielimy się nie tylko swoimi opiniami, ale też puszczamy ulubione kawałki ze ścieżki dźwiękowej serialu.

Zaczynamy od mini-albumu "Zero Absolutne", ale będziemy też krążyć między Nagłym Atakiem Spawacza sprzed lat, płytą "Demonologia 2" (która wyniosła Słonia do popularności), młodziakami z Gniezna z Dead Men Crew i Profesorem Smokiem.

Słoń, rocznik 1983, jest jednym z najważniejszych i najdłużej nagrywających "niezależniaków" w Polsce. Ma swój label BDF (Brain Dead Familia), wydaje gry komputerowe (teraz M.E.A.T. 2) i ma swoje ciuchy. Jest mrocznie, jest krew i są flaki. Sam nazywa to co robi horror corem.  Ale to dobry chłopak, zobaczycie.

Warto posłuchać, byle nie z dziećmi ;-)

Tektonika to w dużej mierze one-man-show. Krzysztof Skonieczny to człowiek renesansu. Jak sam się skromnie określa w biogramie: "reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, producent, autor teledysków, wideoprojekcji, fotografii oraz zdjęć filmowych, performer, aktor teatralny i filmowy". Później jest o konglomeracie glębokiOFF i licznych wyróżnieniach, ale to już możecie sami poczytać.

Grunt, że niby nie raper, a nawija fajnie i z takim nie-raperskim spojrzeniem z boku. Dla niewytrenowanego oka zupełnie klasycznie, a jak się znasz - dużo w tym szydery z jednej i głębszych przemyśleń z drugiej strony.

Słuchamy "Kapsaicyny". Według Magdy i Janka warto też teledysk. Oczywiście autorstwa Krzysztofa, z Krzysztofem w roli głównej. Generalnie dużo dobrych teledysków by Krzysztof. Polecają się!

Idziemy w żywą legndę, dinozaura, dziadka-założyciela. Wokalista, niedzielny raper, saksofonista. Nagrał więcej albumów, niż przeciętny rapciuch ma lat.

Ostatnio miał wypadek "Na łódce w Oslo", ale jakoś się z tego wygrzebał i zaczyna robić karierę na insta ze swoim daily vlogiem z piosenkami na żywo.

KULTowa postać, co tu dużo gadać.

Gościem specjalnym jest Tomek Cudowski, radiowiec, dziennikarz, twórca podcastu Hotspot East i znawca twórczości Kazika.

Ćpaj Stajl. Tajemnicza ekipa z krakowskiego Krowodrza, która kiedyś ćpała, a teraz nie (podobno), W tekstach pozostał brud, dragi i inne uliczne - zwykle niezdrowe - zabawy.

W tym numerze do Kony'ego i Pesha dołączają Zdechły Osa i Młody Dzban. Jest czasem lirycznie, czasem obciachowo, czasem oldschoolowo, a czasem gitarowo. No pięknie jest. Im więcej się tego słucha, tym bardziej wciąga, jak "opio i tabletki".

Niebezpieczne regiony, wchodzicie na własną odpowiedzialność, Ficzuring nie refunduje odwyków.

Patryk Wójcik aka Pat to 23-latek, który w wieku 7 lat wyjechał z rodziną do Wielkiej Brytanii i teraz potrafi nawijać jak - nie przymierzając - The Streets. Ale pamięta też nieco język Żeromskiego i Norwida (czy raczej Maty i Taco, których chyba bardziej śledzi) i bardzo fajnie łączy te dwa światy.

Konrad zaskoczył - wybrał kawałek bez ficzuringu i usłyszany w radiu (!), ale dało to asumpt do głębszych badań - kto jeszcze w Polsce umie nawinąć po nie-polsku? Powstała soniczna magisterka.

Usłyszycie zaskakujące rzeczy: wczesne nawijki Santiniego, dobrego Malika, oczywiście Schaftera i Taco. Ale też Bedoesa (droppin' n-bombs like crazy...) czy Floral Bugs, Kebego, Czasina czy Tymka. I kilku innych.

Szykujcie słowniki!

Magda znowu wrobiła nas w cały album... Tym razem Ols aka Olszak i Nikaragua Guacamole - z pomocą starych polskich filmów ("Ćma", "Struktura Kryształu") i dużej dozy czeskiej literatury - zabierają nas na inteligencką wyprawę słowno-muzyczną z nie taką już nową płytą Litost. Warto się zagłębić, ale trzeba będzie doczytać, dosłuchać i doglądać.

Jest sporo uroczych kłótni, jest mecz Barcy, prośby i groźby. Są pokazy świetnego miksu i filozoficznej głębi. Jest Mada na goścince. Must have!

Krenz, Skolop333ndra, Tonfa, "dzieci Przemka" - ktoś coś? To wciąż nieco niszowe, a warte zbadania rejony nieco mroczniejszych rapsów. Tym razem z wizytą na tegorocznym krążku producenta o ksywce (i nazwisku) Krenz. Utwór tytułowy z "Boże daj mi break". Na ficie Skolop333ndra czyli 1/2 Tonfy.

Na mroczny jesienny poranek. Albo wieczór, niekoniecznie przy kominku.

Przełom lata i jesieni to zawsze wysyp nowej muzyki. Tym razem nowy album - po 1000 dni milczenia - wypuścił Taco Hemingway. Dobrze wyprodukowany, świetnie przemyślany storytellingowo, tylko czy nieco nie za dziadkowy?

No i młody Matczak. Ten już sporo w tym roku wypuścił, może i za dużo ;-) Jego ostatnia już płyta w SBM jest nierówna jak wylotówka z Kielc na Warszawę i zbiera - często zasłużone - baty. Ale czy wszytko jest takie do luftu, na odwal, na siłę?

Czwórka z Torunia, dwa Mikołaje, Igor i Filip. Ziomcy, wspierani przez 1988 (aka 2k88) i Magdę undergroundowcy, którzy są jak wino. Im więcej się pije (albo słucha) - tym lepsze.

Właśnie wydali "Dolla Mixtape", czyli przerośniętą EPkę z kawałkami pełnymi jazzujących sampli i trochę życiowych, a trochę poetycko-pokręconych tekstów. Na ficie skromnie, tylko jeden - ale fajny! - gość. Cichoń, kolejna warta uwagi postać.

Słuchajcie, póki nie trafiło pod strzechy!