Ein fyrsta platan sem ég keypti sjálfur þegar ég var strákur var platan Viltu nammi væna með Fræbbblunum. Það eru 40 ár síðan. Ég hlustaði mikið á hana ? tók hana upp á kassettu og leyfði öllum að heyra sem heyra vildu, en líka öðrum sem höfðu minni áhuga á því ? þessi músík var ekki allra ? þetta var pönk, íslenskt pönk og alveg hreint stórskemmtilegt. Fræbbblarnir voru í lykilhlutverki í Rokki í Reykjavík sem ég drakk í mig og sá aftur og aftur þegar ég var strákur. Í Rokklandi í dag ætlum við, ég og Valgarður Guðjónsson söngvari Fræbbblanna (sem eru enn starfandi og að vinna að nýrri plötu þessa dagana) að hlusta á nammið frá upphafi til enda, öll 18 lögin. Þetta er plata sem olli straumhvörfum á sínum tíma og er safngripur í dag sem selst dýrum dómum. Það er pönk í Rokklandi í dag.