Kościół jest miejscem sprawowania zbawienia.

Jeden z najmocniejszych opisów relacji we wspólnocie kościoła i wzajemnych korzyści i zobowiązań:

Flp 2:1-11: "Jeśli więc w Chrystusie jest jakaś zachęta, jakaś pociecha miłości, jakaś wspólnota Ducha, jakieś współczucie i zmiłowanie, Dopełnijcie radości mojej i bądźcie jednej myśli, mając tę samą miłość, zgodni, ożywieni jednomyślnością. I nie czyńcie nic z kłótliwości ani przez wzgląd na próżną chwałę, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie; Niechaj każdy baczy nie tylko na to, co jego, lecz i na to, co cudze. Takiego bądźcie względem siebie usposobienia, jakie było w Chrystusie Jezusie, Który chociaż był w postaci Bożej, nie upierał się zachłannie przy tym, aby być równym Bogu. Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, Uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię. Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca."

1. Unikalne (w Chrystusie) cechy wzajemnych relacji (niemożliwe do uzyskania a i w świecie, ani w religii - np. judaizmie)

a. Zachęta (paraklesis)

b. Pocieszenie miłości

c. Wspólnota ducha

d. Głębokie uczucia (wnętrzności)

e. Okazy miłosierdzia/litości

2. Te cechy można mieć, kiedy wszyscy:

a. To samo myślą/rozumieją (fronete)

b. Tak samo się kochają (agape)

c. Mają jedność dusz (sympsychoi)

d. Unikają niesnasek/podjudzania (erytheia)

e. Działają bez pustej/próżnej chwały

f. Uważają innych za wyższych/ważniejszych od siebie

g. Zwracają uwagę nie tylko na to, co swoje, ale i na to, co innych

3. Ostateczna postawa i nastawienie serca oraz motywacje (usposobienie) powinny być takie, jak w Chrystusie

a. Mając podstawy tożsamościowe zrezygnował z tego, co mógł mieć/zdobyć/osiągnąć

b. Uczynił siebie pustym/bez znaczenia jako niewolnika (dulos)

c. Upodobnił się do ludzi i Był postrzegany jako człowiek

d. Uniżył się w posłuszeństwie aż do śmierci (zupełnie jak Abraham ze swoim synem)

e. Dlatego Bóg Go wielce wywyższył (Bóg, nie On sam ani żaden człowiek)