امروز سالمرگ فردی است که خود را «امام» خواند،اما بیش از همه، بت موهوم قدرت بود؛

خمینی، نماد هر ساختار مطلق، هر «واجب» و «حرام»، پوششی برای خاموش‌کردن عقل و رهایی از زندان...

او آزادی را گروگان گرفت، تا انسان را به ابزار ایدئولوژیک خود بدل کند.

او رفت، اما فرزندان ناخلفش یعنی: «وظیفه شرعی»، «تقید»، «خدا» در پسمانده او،یعنی جمهوری خونخوار اسلامی، هنوز زنده‌اند.

سالمرگ خمینی برای ما، یادآور مرگ بت‌هاست، آغاز تولد آزادی‌های بی‌قید و شرط.