Voordat je de podcast beluistert, hoop ik dat je deze tekst leest. Of de blog die ik over ditzelfde thema schreef. (Je kunt de blog hier vinden: https://lindarood.com/2026/04/01/gaan-liefde-en-angst-samen/)

Omdat het anders wellicht tijdens het luisteren niet helemaal helder wordt. Voor de duidelijkheid:

Ik krijg regelmatig vragen over de stelling dat liefde en angst niet samen zouden gaan. Met name over de implicaties die de stelling in zich draagt. Namelijk dat zolang je angst voelt, liefde er niet kan zijn.

De stelling is een halve waarheid. Je kunt dit namelijk met een bepaalde mate van juistheid zeggen vanuit het absolute perspectief. En ook vanuit het relatieve perspectief is het een halve waarheid. Tezamen in eenheid blijft er van deze stelling echter niets over.

Vanuit het absolute persoectief:

Het absolute is absoluut. Dat betekent dat er wezenlijk niets anders is dan dat. Je zou dat ook liefde kunnen noemen. En kijkend met ogen van liefde (het absolute) is er alleen liefde (het absolute). En dan is er dus op een bepaalde manier geen angst. De grond van angst is immers liefde. Maar hetzelfde gaat op voor vreugde! Of een tafel, stoel, aarde of lichaam.

In de podcast noem ik dat het eerste. Wezenlijk is er alleen het eerste. Dat is oorzaak en gevolg.

Vanuit het relatieve perspectief:

Vanuit het relatieve perspectief zie je alleen afscheiding. En dan lijkt de stelling dat angst en liefde niet samengaan ook waar. Er is of angst, óf liefde.

Vanuit de werkelijkheid echter, eenheid, klopt de stelling niet. Absoluut en relatief zijn immers één. De eenheid is alles. Alles is het Ene. Je kunt ook zeggen: Alles is God en er is niets buiten God.

Ons lichaam, tranen van vreugde of verdriet, en ook de boom buiten, de tv en de buurman, het is allemaal het Ene.

Een andere stelling: ‘Dat God niet in ons lichaam is’ kan op dezelfde manier tot lijden leiden wanneer we het geloven. Want dat impliceert afscheiding. Alsof ons lichaam buiten God is. En een illusie is.

Ook hierbij is er sprake van dezelfde verwarring.

Vanuit het absolute perspectief:

Vanuit het absolute perspectief is de wereld en het lichaam op een bepaalde manier een illusie. Een droom. God is geen lichaam, is vanuit dit perspectief op een bepaalde manier waar.

Vanuit het relatieve perspectief:

Vanuit het relatieve perspectief lijkt en voelt het alsof we afgescheiden zijn van God, van het absolute. Dan lijkt het of God niet in ons lichaam is.

In werkelijkheid, in eenheid, zijn zowel het lichaam als de wereld Liefde. Gemaakt van Liefde. Dit is de werkelijkheid die nooit verlaten kan worden. Wat wel mogelijk is, dat is dat we dit niet realiseren. Omdat we met onze aandacht opgaan in het denken en voelen. Wat in ECIW het volgen van de onjuiste denkgeest genoemd wordt.

Het ontsluieren van de illusies vindt plaats door het volgen van de Heilige Geest, de juiste denkgeest. Wat ik het ja-gevoel noem. Ofwel het volgen van je hart. Dit leidt je naar de diepste Ja van het leven. Naar Zelfrealisatie.

Gedurende de eerste fase van dit proces volg je de stelling ‘Ik ben niet dit lichaam’. Om de waarheid van liefde te realiseren.

Wanneer je dit echter eenmaal realiseert start een tweede fase. Een fase van eenwording. En dan klopt de stelling ‘Ik ben ook dit lichaam’.

Een fase waarin de ogenschijnlijke tegenstellingen ineen vallen. Tijdens een mystiek proces van eenwording. Eenwording van dat wat in werkelijkheid al één is! Ook het absolute en relatieve.

Foto: Leo le Kluse

~~~

Mocht je mijn werk willen ondersteunen dan kun je een donatie geven via: https://lindarood.com/doneren/

Mijn dank 🙏🏻

Kijk voor informatie over Linda haar werk op haar site: https://lindarood.com/