Gezonde Woorden

Wanneer wij bidden, hebben onze gebeden vaak betrekking op onze omstandigheden. We vragen om gezondheid, om oplossingen voor problemen of om een goede afloop van moeilijke situaties. Maar waarvoor bidt Paulus als hij voor andere gelovigen bidt?

In Kolossenzen 1 lezen we dat Paulus onophoudelijk bidt voor de gelovigen. Hij vraagt niet om voorspoed of om een leven zonder moeilijkheden, maar dat zij vervuld worden met het besef van Gods wil, vrucht dragen en bekrachtigd worden om te kunnen verduren en geduld te hebben. Opvallend is dat Paulus dit alles verbindt met vreugde en dankzegging. Want God heeft ons een geweldig lotsdeel gegeven en ons gered uit de autoriteit van de duisternis. In deze studie bespreken we het gebed van Paulus in Kolossenzen 1:9-14. Wat vraagt hij precies, waarom bidt hij daarvoor en wat kunnen wij daarvan leren over ons eigen bidden?

Bekijk de studie en PDF op gezondewoorden.nl

In de Efezebrief vinden we twee gebeden van Paulus. In het eerste hoofdstuk bidt hij dat de gelovigen verlichte ogen van het hart ontvangen, zodat zij gaan beseffen welke geweldige verwachting en rijkdom God hun in Christus heeft gegeven.

In Efeze 3 vinden we opnieuw een gebed. Paulus bidt dat wij versterkt worden in de inwendige mens, dat Christus door het geloof in onze harten woont en dat wij de breedte, lengte, hoogte en diepte leren vatten.

Maar waarvan eigenlijk? En hoe kunnen wij de liefde van Christus kennen, terwijl Paulus zegt dat die liefde de kennis overtreft?

Het gebed eindigt met een indrukwekkende lofprijzing aan God, die bij machte is overdadig meer te doen dan alles wat wij bidden of bedenken.

In deze studie staan we stil bij dit bijzondere gebed en bij de geweldige waarheden die Paulus hierin naar voren brengt.

Bekijk de studie en PDF op gezondewoorden.nl

In de vorige studie zagen we vanuit Filippenzen 4 dat we al onze verzoeken bij God bekend mogen maken, met dankzegging. Romeinen 8 leert ons dat wij niet weten wat wij zullen bidden naar hetgeen moet zijn. Maar we weten wel dat God alles doet meewerken ten goede, overeenkomstig Zijn voornemen.

Dat roept de vraag op waarvoor we eigenlijk bidden als God weet wat nodig is en alles overeenkomstig Zijn voornemen werkt. Het is daarom bijzonder om te zien waarvoor Paulus zelf bidt. In Efeze 1 lezen we dat hij voortdurend voor de gelovigen dankt en bidt. Maar wat vraagt hij voor hen aan God?

Paulus bidt dat de ogen van hun hart verlicht worden. Wat bedoelt hij daarmee? Wat zouden zij moeten zien en beseffen?

Dit bijzondere gebed brengt ons bij onze positie in Christus en de geweldige toekomst die God voor ogen heeft. Wat Paulus hierover zegt, is ook voor ons vandaag van grote betekenis.

Bekijk de studie en PDF op gezondewoorden.nl

In Filippenzen 4 roept Paulus ons op om in geen ding bezorgd te zijn, maar in alles onze verzoeken bij God bekend te maken, met dankzegging.

Maar waarom zouden we God iets vragen? Hij kent onze behoeften immers al. En als alles verloopt overeenkomstig Zijn voornemen, wat heeft ons gebed dan nog voor betekenis? Kunnen onze gebeden iets veranderen? En waarvoor zouden we eigenlijk bidden?

Het zijn vragen die raken aan de verhouding tussen ons gebed en Gods handelen. In Romeinen 8 doet Paulus daarover een opmerkelijke uitspraak, die misschien wel verrassender is dan we op het eerste gezicht denken.

Wat betekent dat voor ons bidden? En waarom verbindt Paulus het gebed zo nadrukkelijk met dankzegging?

Bekijk de studie en PDF op gezondewoorden.nl

Het Bijbelboek Openbaring wordt wel eens “een gesloten boek” genoemd. Dat is merkwaardig, want de naam van het boek zegt juist het tegenovergestelde: er wordt iets onthuld.

Toch bestaan er veel misverstanden over Openbaring. Zo staat er boven het boek in vrijwel elke Bijbel: “De Openbaring van Johannes”, terwijl meteen in vers 1 iets anders staat: “De openbaring van Jezus Christus”.

Ook wordt vaak gesproken over “Openbaringen”, in het meervoud. Maar het boek zelf begint in het enkelvoud. Johannes schreef op wat hem werd getoond, maar het gaat niet over de openbaringen van Johannes. Het gaat over dé openbaring van Jezus Christus.

Meteen in de eerste verzen worden we dus op het goede spoor gezet. De sleutel hangt bij de deur.

In deze studie kijken we naar deze belangrijke eerste verzen. Want als we die niet verstaan, zullen we ook de rest van het boek moeilijk kunnen plaatsen.

Bekijk de studie en PDF op gezondewoorden.nl

Vers 27 gaat specifiek in op de beschrijving van de laatste jaarweek – de zeven jaren dat de komende vorst, de Messias het nieuwe verbond zal bekrachtigen. Eerst drie en half jaar tot aan zijn dood en opstanding, waarmee Hij de hele OT-ische offerdienst ophief. Daarna nog eens drie en half jaar tot aan de dood van Stefanus. Dat moment markeert het einde van de bekrachtiging van het nieuwe verbond voor Jeruzalem. Dat is tevens het moment dat Saulus van Tarsus van achter de coulissen als vervolger tevoorschijn komt. Omstreeks een jaar later wordt hij geroepen om apostel van de natiën te worden. Het jaar 34 AD – het jubeljaar 4000 AH.

Bekijk de serie en PDF op gezondewoorden.nl

De Messias die zou komen wordt bepaald niet door zijn volk enthousiast begroet. Integendeel, Hij wordt uitgeroeid zonder te hebben wat Hem als vorst toekomt: heerschappij. Om die reden wordt het volk van de komende vorst verantwoordelijk gehouden voor de verwoesting van stad en heiligdom. Tot de voleinding aan toe is verwoesting vastbesloten en zal oorlog het dominante decor van de stad zijn.

Bekijk de serie en PDF op gezondewoorden.nl

De termijn van de zeventig weken heeft een uitdrukkelijk einde, maar ook een wel gedefinieerd begin: het woord dat uitging om Jeruzalem te herstellen. Vervolgens wordt de termijn onderverdeeld in respectievelijk zeven en tweeënzestig weken. De eerste fase eindigt in de voltooiing van de herbouw van de stad en tweede fase brengt ons bij het zich aandienen van de Messias, vorst.

Bekijk de serie en PDF op gezondewoorden.nl

De zeventig weken worden onderverdeeld in diverse perioden, maar toch blijkt het een onverbrekelijke eenheid te zijn. De termijn die wordt gesteld blijkt zowel in tijd alsook in ruimte bepaald. De weken leiden met een zesvoudige doelstelling onmiskenbaar naar de komst van de Messias. maar beslist niet naar het Messiaanse rijk.

Bekijk de serie en PDF op gezondewoorden.nl

Wat was de aanleiding tot Daniëls profetie over de zeventig weken? Hoe is dit direct gekoppeld aan de cycli van de jaarsabbatten? En welke rol spelen jubeljaren daarin? Als de zeventig weken beginnen waar de zeventig jaren van Jeruzalems verwoesting eindigen, wat hebben die twee dan met elkaar te maken.

Bekijk de serie en PDF op gezondewoorden.nl