
Sign up to save your podcasts
Or


کتاب «پشت پرده های بسته» راجع به سبک طراحی داخلی ایرانی چند سال است که در سایت آمازون بالاترین رتبه را گرفته (لنا شپِت )محقق ونویسنده آلمانیِ این کتاب با من از شروع علاقه اش به ایران و سبک طراحی داخلی ایرانی و همین طور نگرانی اش راجع به از بین رفتن صنایع دستی به خاطر بی توجهی به این هنر می گوید .. اینکه دختری آلمانی با تحصیل در رشته های نه چندان مرتبط به معماری از آنسوی جهان به تنهایی به ایران بیاید وبا هزینه شخصیش دستاوردی چنین ارزشمند برایمان به جای بگذارد به جز احساس ستایش و قدردانی قلبی که به ایشان پیدا کردم به یادم می آورد که هیچ یک از مدعیان علم و فرهنگ و هنر در ایران هرگز زحمت تحقیق در این زمینه را به خود نداده اند ...از خود میپرسم چرا مسیر آموزش علم و تحقیق در دانشگاههایمان ، مسیر سازمان صنایع دستی مان ، مسیر سازمان های گردشگری مان ، مسیر طي شده در رسانه های فرهنگی مان تا امروز چنین دستاوردی نداشته ؟ تا چه حد بیراهه رفته ایم ؟ و تا چه اندازه در دانشگاهها يمان ، بدون خروجی مثبت و سازنده آموزش داده ایم؟ نتيجه سيستم آموزش ايران تنها فارغ التحصيلانيست كه به سرعت و باعجله ميخواهند يك شبه ره صد ساله طی کنند و تنها راه موفقیت را حضور در همایش های برند سازی و گرفتن عکس جلوی یک بنر چاپی با اسمهای پرطُمطُراق و ژست های آنچنانی میدانند !!!.... در این رسانه سیاوش صوفی نژاد سعی میکنه پلی باشه بدون واسطه بین افراد موفق و تاثیر گذار با جامعه دانشجویان و علاقمندان به هنر و فرهنگ ايران
By Siavash Sufinejadکتاب «پشت پرده های بسته» راجع به سبک طراحی داخلی ایرانی چند سال است که در سایت آمازون بالاترین رتبه را گرفته (لنا شپِت )محقق ونویسنده آلمانیِ این کتاب با من از شروع علاقه اش به ایران و سبک طراحی داخلی ایرانی و همین طور نگرانی اش راجع به از بین رفتن صنایع دستی به خاطر بی توجهی به این هنر می گوید .. اینکه دختری آلمانی با تحصیل در رشته های نه چندان مرتبط به معماری از آنسوی جهان به تنهایی به ایران بیاید وبا هزینه شخصیش دستاوردی چنین ارزشمند برایمان به جای بگذارد به جز احساس ستایش و قدردانی قلبی که به ایشان پیدا کردم به یادم می آورد که هیچ یک از مدعیان علم و فرهنگ و هنر در ایران هرگز زحمت تحقیق در این زمینه را به خود نداده اند ...از خود میپرسم چرا مسیر آموزش علم و تحقیق در دانشگاههایمان ، مسیر سازمان صنایع دستی مان ، مسیر سازمان های گردشگری مان ، مسیر طي شده در رسانه های فرهنگی مان تا امروز چنین دستاوردی نداشته ؟ تا چه حد بیراهه رفته ایم ؟ و تا چه اندازه در دانشگاهها يمان ، بدون خروجی مثبت و سازنده آموزش داده ایم؟ نتيجه سيستم آموزش ايران تنها فارغ التحصيلانيست كه به سرعت و باعجله ميخواهند يك شبه ره صد ساله طی کنند و تنها راه موفقیت را حضور در همایش های برند سازی و گرفتن عکس جلوی یک بنر چاپی با اسمهای پرطُمطُراق و ژست های آنچنانی میدانند !!!.... در این رسانه سیاوش صوفی نژاد سعی میکنه پلی باشه بدون واسطه بین افراد موفق و تاثیر گذار با جامعه دانشجویان و علاقمندان به هنر و فرهنگ ايران