گل عصیان

گفتی جهان ندانست بر خلق ما چه رفته‌ست
دنیا کنون ز شهرت بس قصه‌ها شنفته‌ست
توفان اگر گلی داشت آن گل تو بودی آنجا
از پرپرین گل تو بنگر چه‌ها شکفته‌ست
اشرف بیا از آن اوج بر ما نظر کن
روسوی رهسپاران یک‌دم سفر کن
یاران تو سراپا شوق فدا و پیکار
زین رزم پر حماسه دنیا شده خبردار
هرکجا اشرف به اشرف، اشرفی‌ها را نظر کن
ای گل رویان عصیان، عزم یاران بیش‌تر کن
زان بهمنی که میهن در سوگت اشک بارید
سیلی ز خشم غرید خونی دوید و تابید
بانام تو هزاران اشرف به‌پاست پرشور
از خون تو خروشان نسلی به‌جاست مغرور