«District 9» առաջին հայացքից գիտաֆանտաստիկ ֆիլմ է այլմոլորակայինների մասին, բայց իրականում շատ ավելի խոր հարցեր է բարձրացնում՝ վախի, իշխանության և մարդ մնալու կարողության մասին։
Այս կինոքննարկմանը մեզ են միացել «Երկու Եռհինգ Մեկ» փոդքասթի հաղորդավարներ, ռեժիսորներ Էռնեստ Ղազարյանը և Հրանտ Սարդարյանը:

Պաոլո Սորենտինոն ստեղծել է ֆիլմ, որը չի շտապում պատասխաններ տալ։ Այն պարզապես հրավիրում է կանգ առնել ու մի պահ մտածել՝ ի՞նչ է մնում, երբ անցնում են աղմուկը, փառքն ու երիտասարդությունը։

«The Great Beauty» ֆիլմի կինոքննարկմանը մեզ միացել է դերասանուհի Տաթև Հովակիմյանը:

«Գնա՞նք կինո» փոդքասթի այս էպիզոդում քննարկել ենք դերասան Վարուժ Մարգարյանի ամենասիրելի ֆիլմերից մեկը՝ «Big»-ը:

Այս ֆիլմը հիշեցնում է, որ մեծանալ չի նշանակում հրաժարվել մանկության անկեղծությունից։
Երբեմն կյանքի ամենագեղեցիկ պահերը տեսնելու համար բավական է աշխարհին նայել նույն հետաքրքրությամբ, ինչպես մանկության տարիներին։

Կյանքը երբեմն ամենագեղեցիկ սցենարները գրում է այն ժամանակ, երբ թվում է՝ այլևս ոչինչ չի փոխվելու։
«Remarkably Bright Creatures» ֆիլմը խոսում է կորստի, սիրո ու մարդկային կապերի բուժող ուժի մասին՝ հիշեցնելով, որ կյանքի ամենագեղեցիկ հանդիպումները հաճախ անսպասելի են։

«Թունելից 13 կմ հեռավորության վրա» ֆիլմը հոգեբանական լարվածությամբ ու ներքին անհանգստությամբ հագեցած պատմություն է, որտեղ մթնոլորտը առաջին իսկ պահերից սկսում է թողնել իր ազդեցությունը:
«Գնա՞նք կինո» փոդքասթի շրջանակում առաջին անգամ ֆիլմի մասին խոսել ենք հենց ֆիլմի հեղինակ՝ Ռուբեն Եսայանի հետ։

Obsession-ը խաղում է վտանգավոր սահմանների հետ՝ ստեղծելով մութ ու անհանգիստ աշխարհ։
Ու ինչքան խորն է գնում պատմությունը, այնքան ավելի դժվար է հասկանալ՝ սա սե՞ր է, մոլուցք, թե ինքնակործանման տարբերակ։

«Համնետ» ֆիլմը պատկերում է կորստից հետո մնացող դատարկությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես է ցավը դանդաղ փոխում մարդկանց հոգին։
Այս անգամ մեր կինոքննարկմանը միացել է բլոգեր, երաժիշտ Էթերի Հովհաննիսյանը։

«Adolescence» սերիալը պատմություն է այն տարիքի մասին, երբ մարդը միաժամանակ փորձում է հասկանալ աշխարհն ու ինքն իրեն։
Յուրաքանչյուր հերոս կարծես պայքարում է իր ներսի աշխարհի հետ, որտեղ զգացմունքները հաճախ ավելի բարձր են, քան բառերը։
Եվ հենց իրական ու անչափ մարդկային անկեղծությունն է, որ պատմությունը դարձնում է ազդեցիկ։

«Հոգի» մուլտֆիլմը պատմություն է մի մարդու մասին, որն այնքան երկար էր վազել իր երազանքի հետևից, որ մոռացել էր կանգ առնել ու լսել իր ներսի ձայնը։

Մուլտֆիլմը ջերմ հիշեցում է, որ երջանկությունը ապրում է ամենօրյա մանրուքներում, որոնք մենք հաճախ չենք նկատում։

«Մեղսագործները» ֆիլմում ամեն ինչ թվում է գեղեցիկ այնքան ժամանակ, մինչև «մթությունը» չի սկսում խոսել։
Սա պատմություն է մարդկանց մասին, որոնք փորձում են փրկել իրենց, մինչ անցյալը դանդաղ քանդում է ամեն ինչ նրանց շուրջ։
Իսկ ֆիլմի ավարտվելուց հետո մնում է զգացողություն, որի մասին երկար ժամանակ հնարավոր չէ մոռանալ: