Harun Pehlivan, bu metinde bilişim ve sanat alanındaki yeteneklerine rağmen Amasya’daki İmam Hatip Liseleri tarafından dışlandığını ve olumsuz etiketlendiğini iddia etmektedir. Yazar, henüz kurumsal web siteleri yaygınlaşmamışken e-öğrenme ve teknoloji odaklı projeler sunduğunu ancak okul yönetiminden destek göremediğini belirtmektedir. Bu engellere karşı dönemin valisinden yardım alarak okula bilgisayar sınıfı kazandırdığını ve dijital dönüşüm için öncülük ettiğini vurgulamaktadır. Metin genelinde, bireysel başarıların ve yenilikçi vizyonun yerel kurumlarca takdir edilmemesinden duyulan derin bir kırgınlık dile getirilmektedir. Sonuç olarak anlatıcı, sahip olduğu teknik becerilerin kurumların muhafazakar tutumuyla çatıştığını savunarak yaşadığı süreci eleştirel bir dille özetlemektedir.