Bazen en özgür alanımız olan hayallerimize bile sansür uyguluyoruz, hem de kendi elimizle. Bu bölümde, içimde tam doya doya hayal kuracakken “abartma sen de, uçma İrem” diyen sesleri,  o seslerin arkasındaki korkuları ve kendi hayallerimi zaman zaman nasıl küçülttüğümü anlatıyorum. Kendimi de, seni de - hayallerimize sahip çıkmaya ve onları küçültmeden dile getirmeye davet ediyorum.

Beni takip etmek istersen:

Instagram’da: ⁠@irembali⁠⁠⁠

Podcast: ⁠@anlat.acilirsin⁠

Okuduğum kitaplar: ⁠Goodreads⁠

Bu bölümü sevdiysen ve podcaste değer katmak istersen: ister bölümü bir arkadaşına gönder, ister kanala değerlendirme ve/ya yorum bırak. Veya içinden gelirse ikisi de! ☺️