Het verhaal achter de CEO

Angela is de beste CFO die het bedrijf ooit had, én de slechtste bestuurder. Haar cijfers kloppen altijd; haar afdeling werkt via e-mail, zelfs met de mensen die fysiek naast haar zitten. In het eerste gesprek vertelt ze over haar moeder in de tegenwoordige tijd. Haar moeder is dan al vijf jaar dood.

Arvid Buit vertelt over een traject van veertien maanden met een vrouw die had geleerd niemand nodig te hebben, en over wat het van haar vroeg om te ontdekken dat een relatie twee kanten heeft. Een aflevering over eenzaamheid die niet zo genoemd mag worden, over de haperingen die Mary Main leerde herkennen, en over veiligheid die je ook later in het leven nog kunt leren. Alleen niet alleen.

Aflevering 3: Zelfvertrouwen of narcisme

Een raad van commissarissen is het oneens over dezelfde CEO. De ene helft ziet de beste bestuurder in twintig jaar; de andere helft heeft hetzelfde gezien en is er ongerust van geworden. Robert zelf komt een kwartier te vroeg op de intake en vindt dat nogal een verdienste.

Arvid Buit vertelt hoe hij in een eerste gesprek het verschil hoort tussen zelfvertrouwen en iets dat erop lijkt. Niet door wát iemand zegt, maar aan hóe hij/zij vertelt over vroeger. Met een luistertoets die al veertig jaar bekend is uit de hechtingstheorie maar zelden in een bestuurskamer wordt gebruikt.

Aflevering 2: De oprichter die blijft

Gerrit heeft zijn opvolger zelf gekozen, en beloofd alles los te laten. Hij bemoeit zich nergens mee. Hij doet alleen iedere ochtend om zeven uur het licht aan in de fabriek, zoals hij dertig jaar heeft gedaan, en iedereen in het bedrijf kijkt nog even naar de trap richting zijn nieuwe kantoor, bij wijze van goedkeuring wanneer de nieuwe CEO Bas zijn mening geeft.

Een verhaal over opvolging, en over wat er gebeurt als iedereen een oprichter vraagt of hij loslaat en niemand hem vraagt wat hij mist.

Aflevering 1: De omgekeerde pijl

Jeremy leidt een internationale drukkerij, en als het goed gaat, neem hij daar altijd zelf de credits voor. Als het misgaat echter, was hij er die dag met zijn hoofd niet bij. Zijn RvC voorzitter ziet het al jaren en zegt niets, en in deze eerste aflevering vertelt Arvid Buit waarom dat zwijgen logisch is, en wat er gebeurde toen hij zijn werk niet bij Jeremy begon maar bij de voorzitter.

Een verhaal over eer en schuld, over een stilte van drie seconden, en over één vraag die elke raad van commissarissen morgen kan stellen zonder dat er een psycholoog aan tafel hoeft te zitten.