Այս էպիզոդում ռադիոտնից հյուր ենք գնում լրագրության մեկ ուրիշ հասցե։ Հին ջահելներին կգտնենք թերթերի էջերում կամ սնդուսափայլ ամսագրերի շապիկներին։

Հաջորդ կայարանը՝ Երիտասարդական․․․ բայց հին երիտասարդներինը։ Այս էպիզոդի ճանապարհը կանցնենք մետրոյով, կբացահայտենք մութ թունելների գաղտնիքներն ու հին ջահելության ուղին։

Ձեզ մի լա՜վ ճաշկերույթի ենք հրավիրում․․․ Ճիշտ է, սեղանը շատ ճոխ չի ստացվի, բայց հին ջահելների ջերմությունը հաստատ կզգաք։ Տեսեք տանը ինչ ավել բան ունեք, վերցրեք, եկեք, հարևաններով մի քիչ նստենք։

Մայրիկին բարեխոսել ենք, այսօր կարող եք մութն ընկնելուց հետո գնալ տուն: Մի լաաաավ հալամուլա ենք խաղալու: 

հ.գ. բայց եթե չեք գալու, գոնե գնդակը գցեք, մենք խաղանք:

Սովորել, սովորել, սովորել․․․ ասում էր ՆԱ, ու լսում էին բոլորը։ Այս էպիզոդում ընդունվում ենք խորհրդային համալսարան, պատրաստվում քննությունների ու մեր մաշկի վրա զգում «Սովետի կրթությունն ուրիշ էր» արտահայտությունը։

Այս էպիզոդում անտեսելու ենք մութը, ցուրտը, աշխարհաքաղաքական բարդ իրավիճակն ու տնտեսական ճգնաժամը։ Մեր ժամանցը վստահում ենք 90-ականների ջահելներին ու օրն անցկացնում նրանց հետ։

Թեև հիմա տեսնում եք այս պաստառն էկրանից այն կողմ ու լսում եք էպիզոդը web player-ի միջոցով, այն ի սկզբանե ստեղծվել է ռադիոյի պատերի ներսում և ռադիոյի համար։ Հայկական ռադիոն՝ Հանրային ռադիոյի գլխավորությամբ արդեն հարյուր տարվա պատմություն ունի, որի փոքր մասնիկն ենք մենք ու այս էպիզոդը։

Հին ջահելության փոխարեն հին մանկության ժամանակն է։ Այս էպիզոդը խորհուրդ ենք տալիս լսել փափուկ խաղալիքը ձեռքին կամ շիլա ուտելուց։

Ջահել մնալը գուցե հենց սպորտի շնորհիվ է՝ այն հաղթանակների, որ գրանցում էին Հին ջահելները ու մեզ թեմաներ տալիս էպիզոդների համար։ Մարզական էպիզոդ Սուրեն Բաղդասարյանի հետ միասին։

Տեղափոխվում ենք ոչ շատ վաղ անցյալ, որպեսզի ընտրենք, թե Երգի պետական թատրոնի որ սերունդն ենք նախընտրում։ Հին ջահելության հաջորդ կանգառը էստրադայի աշխարհն է։