Büyükler buyurdular ki;Haramlardan o kadar sakınacağız ki, Abdülhakîm Efendi hazretleri buyurmuşlar ki, bir kimsenin giydiği elbisesi helalden olsa, bir düğmesinin bir ipliği haramdan olsa, kıldığı nemaz kabul olmaz. Dinimiz, bizim bu kadar kul hakkından, haramdan sakınmamızı istiyor.

Büyükler buyurdular ki;Birbirimizin kalbini kırmakdan titreyeceğiz. Zaten mü’minin kalbini kırmak, mü’mini incitmek harâmdır. Hele böyle mübarek kardeşlerimizi incitmek, hele hele darılmak, münakaşa etmek… Allah muhafaza etsin. Bazen işitiyorum; falanca kardeşimizle falanca kardeşimiz birbirleriyle münakaşa etmiş, kalbleri kırılmış. Eyvah diyorum, ye’se düşüyorum. Ümmidsizliğe kapılıyorum. Çok üzülüyorum. Aman el hazer, el hazer, el hazer! Sakınalım birbirimizi incitmekden.

Büyükler buyurdular ki;Bu dünya ahiretin tarlasıdır. Bu tarlaya faydalı tohumlar ekenler öbür dünyada bire yüz bire yediyüz karşılığını alacaklardır. Bu tarlaya faydalı tohum değil de gerçek tohumlar değil de zararlı tohumlar ekenler, o zararlı tohumların sonucu olarak da zararlı yere gidecekler. Bütün bunların neticesinde, insanın hem iyi huylu olabilmesi, insanın hem tarlaya faydalı tohum ekebilmesinin en büyük yine şartı; iyi arkadaş bulmaktır. Kötü arkadaşla beraber olan ne kadar iyi olursa olsun bir gün bozulabilir. İyi arkadaşla beraber olan, kendisi bozuk bile olsa yine bir gün kurtulabilir.

Büyükler buyurdular ki;İlmihali okuyan, âlim olur. Hele hele içindekileri yapan, evliya olur, buyurdular. İlmihal’den istifade edilmesinin iki alameti vardır. Bu, bende var mı yok mu diye, herkes kendine baksın. Bir, Allahü teala Kur’an-ı kerimde buyuruyor ki; İlim erbabı âlim, ilmi arttıkça, Allahü tealadan korkusu artar.

İmam-ı Rabbani hazretleri “kuddise sirruh” buyuruyor ki; “Va’zların özü ve nasîhatların kıymetlisi, Allah adamları ile buluşmak, onlarla birlikde bulunmakdır. Allah adamı olmak ve İslâmiyyete yapışmak da, müslimânların çeşidli fırkaları arasında, kurtuluş fırkası olduğu müjdelenmiş olan, Ehl-i sünnet vel-cemâ’atin doğru yoluna sarılmağa bağlıdır. Bu büyüklerin yolunda gitmedikçe kurtuluş olamaz. Bunların anladıklarına tâbi’ olmadıkça, se’âdete kavuşulamaz.

Büyükler buyurdular ki;Dünya hayatı, hayaldir. Hakikat ise ahiret hayatıdır. Dünya hayatı, hakikat olan ahiret hayatının aynadaki görüntüsü gibidir. Nasıl, aynadaki görüntü bir müddet durur ve karşısındaki hakikat çekilince görüntü kaybolursa, taş çevrilmeyince daire görüntüsü kaybolursa, dünya da, bir gün kaybolacak görüntüdür. Vehmin arkasından koşan hayalperestdir. Hayalin ideali olmaz. İnsanın ideali, hayalhane olan bu dünya olmamalıdır...

Büyükler buyurdular ki;Silsile-i aliyye büyüklerinden Muhammed Bâkî-billah hazretlerinin Delhi’ye geldiği gece rüyada, (Bu beldenin kutbu geldi, gidin, ona tâbi olun!) diye söylerler. O genç Bâkî-billah hazretlerine gelip rüyasını anlatır ve talebe olmak istediğini söyler, ama o zat, (Ben de öyle birini arıyorum, bulursan bana da bildir!) diyerek genci geri gönderir.

Büyükler buyurdular ki;Allahü teala cevheri çöplüğe atmaz. Bu iman bir cevherdir. İnsanları ateşten korur. Eğer kalp kötü olsa, cenab-ı Hak bunu nasip etmez. Mutlaka, ya bir dua almıştır ya da Allahü tealanın sevdiği bir amelini yapmıştır ki, Allahü teala bunu nasip etti. Onun için, bu cevherin kıymetini iyi bilelim. Bu cevherin hırsızı çoktur. Evvela nefsimiz bunun baş hırsızıdır. Şeytan da bunun yardımcısıdır.

Birkaç Hadîs-i şerîf meâlleri şöyledir:(Bana bir salât getirene, Allah ve melekleri yetmiş salât getirir.) [İ. Ahmed](Şefaatime en lâyık olan, bana en çok salât okuyandır.) [Tirmizi](Bana çok salevat getirenin dertleri gider, günahları affolur.) [Tirmizi]Resûlullahın ismi söylenince veya işitilince, aleyhisselâm, aleyhissalâtü vesselâm veya sallallahü aleyhi ve sellem demekle de, ona salât getirilmiş olunur.Peygamber efendimize salevat okumak şöyle de olur:(Allahümme salli alâ seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed.)

Kâinatta herşeyin onun hatırına yaratıldığı, canımız-ruhumuz-herşeyimiz-en sevdiğimiz, uğrunda canımız feda olan, Efendimizin mübarek doğum günü (mevlid kandili), Bu gece Peygamber sallallahü aleyhi ve sellem efendimiz doğduğu için sevinenler afv olur. O’nun hatırına var olduk, ebedi alemde kurtuluşumuz Efendimiz sayesindedir. Öyle büyük bir peygamber-i zîşan’ın ümmetiyiz ki,.. Ümmeti olduğumuz devlet yeter… Efendimiz öyle büyük ki, O’ndan büyük hiç bir insan yok.. Öyle sevgili ki, O’nun şefaati ile kurtulmamak mümkün değil (yeter ki mübarek şefaatlerine layık olabilelim..), O halde, O’na olan sevgimizi, muhabbetimizi, ihlasımızı, sıdk ve sadakatimizi göstermeliyiz…