Het songfestival is weer achter de rug. Gelukkig maar zeggen velen, want een lange rij van de meest bizarre en vaak zwak muzikale deuntjes hebben ons weer koude rillingen bezorgd. Toch waren de Nederlandse inzending en het winnende liedje niet eens zo slecht. Nee, daar hoefde geen krampachtige onderbroekenlol aan te pas te komen! Meesterlijk waren ook alle licht- en showeffecten al moet het eigenlijk wel een SONG-festival blijven. Dat wil zeggen dat je de liedjes met je ogen dicht moet beluisteren en beoordelen. Erg hinderlijk en dat niet voor de eerste keer, was weer het commentaar van de beide heren die menen de wijsheid in pacht te hebben. Het is alleen maar erg storend en vooral dat broekemannetje dat ons zo nu en dan wijs wil maken ook te kunnen zingen ( 'La, la, la') was hinderlijk want je hoorde de presentatoren niet en wat deed hij eigenlijk bij die presentatrices vorig jaar toen het festival hier was? Soms zelfs was hij ook nog minder vleiend over de kleding der deelnemers. Het is toch geen modeshow. Dus 'blijf bij je leest' en 'loop niet naast je schoenen'!

Maar er is meer om te huilen op de TV. Soms denk je werkelijk dat je een Engelse zender hebt aangezet. En vooral de reclame is bar en boos. Een dikke irritante kleuter met lang haar (is het nou een jongen of een meisje?) een chagrijnig, corpulent type dat reclame maakt voor een supermarkt, een stoelenverkoper die ooit tv-presentator was. Of programma's met een kokkin die aan haar vingers likt en een eetprogramma met een figuur die er ook niet zo smaakvol uitziet. al noemt hij zich dan ook expert. Dan doet ' EUS' BOEKENCLUB' het beter al moet hij toch eens andere muziek nemen. Deze klinkt nogal etherisch en ze zijn nog maar net begonnen te spelen of ze stoppen alweer. Gelukkig spoort het programma iedereen aan om (weer) te gaan lezen en dat is, zeker voor de jeugd, broodnodig want die kunnen nog nauwelijks hun naam schrijven. Maar vooral de taal die men de laatste tijd gebruikt wordt grenst aan de waanzin. Waarom woorden gebruiken als shoppen, kids, en sale, om er maar een paar te noemen. Ons Nederlands is toch mooi genoeg. Dan heb je ook nog het vreselijke woord 'super'. Klein en groot, arm of rijk, jongen of meisje, vader of moeder, ja iedereen schijnt dit tegenwoordig te moeten gebruiken. Wat een onzin. Gelukkig gaan ze voortaan op de universiteiten weer in het Nederlands les geven.

Luister vooral eens naar deze Podcast van de Zeeuwse schrijver/fotograaf/Jazzmuzikant Johan Sinke. Die gaat ook over de kleine en grote ergernissen van alle dag. Het is een satire, waarvan hij voor zijn radio-rubriek 'DOLEND IN DE TIjD' ongeveer 20 jaar geleden de tekst en muziek schreef, maar is nog steeds actueel.

(Van een aantal afleveringen uit die serie is ook een boek verschenen).