Í kjölfar stúdentauppreisnarinnar í París árið 1968 fengu nokkrir Frakkar þá flugu í höfuðið að fljúga með farfuglunum til Íslands. Grjótaþorpið var í niðurníðslu og Reykjavík með það á prjónunum að valta yfir þorpið, leggja hraðbraut í gegn og byggja fleiri Moggahallir. „Silli og Valdi", matarkeðja þess tíma, áttu mörg hús í þorpinu og treystu ekki Íslendingum til þess að greiða leiguna, sem varð til þess að ungir Fransmenn og aðrir útlendingar voru teknir fram fyrir röðina. Tvö hús í þorpinu urðu nokkurs konar samkomustaðir, þ.e.a.s. rauða húsið að Garðastræti 9, sem síðastliðin tuttugu ár hefur verið heimili þáttastjórnanda að Grjótagötu 6, og einnig hið sögufræga Vinaminni að Mjóstræti 3. Þessir ungu „farfuglar" tóku þátt í þeirri húsverndarstefnu sem spratt upp á þessum árum, sem varð til þess að gömlum húsum var bjargað og breytti Grjótaþorpi smám saman í nokkurs konar vin í miðborg Reykjavíkur. Í þessari þáttaröð heyrum við raddir sem spretta fram úr veggjum húsanna, sumar hafa sest hér að, aðrar eru horfnar á braut, en lifa enn í okkar hjörtum.

Umsjón: Sverrir Guðjónsson.