Modern dünya bizi sürekli bir uyarana (bildirimler, videolar, sosyal medya) bağımlı hale getirdi. Bu akış durduğu an gelen sessizlik, bir dinlenme değil, bir tehdit gibi algılanır. Sıkıldığımızı açıklayamayız çünkü sessizlikte beliren o boşluğu dolduracak kelimeleri çoktan unuttuk. Aslında açıklayamadığımız şey sıkıntımız değil, dış dünyadaki gürültü kesildiğinde aynada gördüğümüz o "yabancı" kendimizdir.