El ele vermek dışında bir seçenek görünmüyor. Umut da orada, dayanışma da orada, eşitlik de orada mümkün. Antakya gibi şehirler, böyle istisnai olanları kendinde toplamakta pek mahir. Seneler önce birileri bir fidan dikiyor. Sonra o fidan dayanışmayla, umutla sulanıyor. Ve gün geliyor, şimdi o ağacın etrafındayız işte.

TTB II. Antiochia Felsefe Buluşması kayıtlarının dokuzuncusunda İskender Sayek’i dinliyoruz; konumuz eşitlik, dayanışma ve Antakya. Dayanışmanın toprağına bile karıştığından giderek emin olduğumuz Antakya’dan, değerli Füsun Sayek’in hatırasını selamlıyoruz.

İyi ki varsın İskender Sayek.

İyi ki varsın Antakya.

Özel teşekkürlerimiz sevgili Yahya Sarıhasanoğlu, Demet Parlar, Edip Yeşil, Tunay Devrim ve Zeynep Talay Turner’a ♥️