Podsumowując rozważania na temat ograniczeń naszej percepcji, staje się jasne, że to, co postrzegamy jako rzeczywistość, jest jedynie wycinkiem znacznie bardziej złożonego świata. Nasze zmysły, mimo że są niezwykle zaawansowanymi narzędziami przetrwania, nie oferują pełnego obrazu rzeczywistości, a raczej wersję, która jest dostosowana do naszych biologicznych potrzeb i ograniczeń. Każdy z naszych zmysłów – wzrok, słuch, dotyk, smak, węch – posiada swoje granice, które determinują, co możemy, a czego nie możemy doświadczać. 

Te ograniczenia fizyczne są niczym ramy, w których osadzone jest nasze postrzeganie świata, wpływając na nasze codzienne decyzje, reakcje i sposób, w jaki rozumiemy otaczającą nas rzeczywistość.

Jednak ograniczenia te nie wynikają jedynie z fizycznych barier zmysłów. Równie ważne są konstrukcje mentalne, które kształtują nasze postrzeganie, filtrując i interpretując bodźce zewnętrzne w sposób zgodny z naszymi wcześniejszymi doświadczeniami, przekonaniami i oczekiwaniami.