Wieczerza Pańska nie jest tylko symbolem czy religijnym zwyczajem, ale miejscem, gdzie działa Boża moc.

Apostoł Paweł upominał Koryntian, ponieważ wielu z nich było chorych i słabych, a niektórzy umierali, gdyż — jak mówi — nie rozumieli, jaka moc jest w Komunii. Podchodzili do niej rutynowo, bez wiary i bez świadomości świętości tego, co robią. Stąd słowa Pawła, że „między wami jest wielu chorych i słabych, a niemało zasnęło”.

Pierwsi chrześcijanie nie mówili o śmierci wierzących, lecz o „zaśnięciu”, ponieważ wierzyli w życie wieczne. Człowiek — według tej perspektywy — dalej żyje, a śmierć dotyczy jedynie ciała, które „zasypia”.

„Niegodne spożywanie” nie oznacza bycia niedoskonałym, lecz traktowanie Wieczerzy z przyzwyczajenia i bez szacunku. Zachęca, by zatrzymać się, zbadać swoje serce i świadomie spotkać się z Jezusem przy Jego stole.

Bóg chce wspierać człowieka także fizycznie — dawać zdrowie, siłę i życie — a Wieczerza Pańska może być jednym ze sposobów, przez które ta pomoc działa, jeśli przyjmujemy ją z wiarą.