Voor de meesten hier een bekend verhaal uit de Bijbel. De Here Jezus wordt met zijn familie en vrienden in hun eigen streek uitgenodigd voor een bruiloft. (Beamer) Het zijn eenvoudige mensen, gewoon boeren of middenstanders schat ik in. En in die tijd duurden bruiloften een week. Ik houd van bruiloften. Mijn bruiloft met Cornelly was denk ik wel de mooiste dag in mijn leven. Dus ik ben stiekem hier best jaloers op. Alhoewel ik de risico’s ook inzie van zo’n hele week verplicht vrolijk zijn.

En even om je geheugen op te frissen over dit verhaal, of voor het geval je het niet kent: Jezus gaat naar dit feest en halverwege het feest is de wijn op. Jezus geeft de opdracht aan de bedienden om de vaten die gebruikt werden om gasten hun voeten te wassen tot de rand te vullen met water. 600 liter! En daaruit te scheppen en het aan de ceremoniemeester te geven en hem te laten proeven. Het water is inmiddels wijn geworden, de ceremoniemeester proeft ervan en roept het uit: “Dit is de lekkerste wijn die ik ooit geproefd heb! Waarom zijn we niet met dit spul begonnen? Als de mensen wat vrolijk, aangeschoten, zijn konden we dat mindere wel schenken!”

Dit wonder, dit verhaal is opgeschreven in het begin van het Bijbelboek Johannes. En Johannes noemt de wonderen die Jezus gedaan heeft expliciet tekenen. In menig vertaling hebben de vertalers er wondertekenen van gemaakt. En tekenen verwijzen naar iets (denk aan donderwolken of avondrood). Dus volgens de redenatie van Johannes staan tekenen, wonderen, niet op zichzelf: Slechts een geschiedenisles; nou, dat was mooi, dat de Here Jezus dit kan. Dit is magie! Hij is per slot van rekening Jezus! Nou dat was toen! Ze staan er ook niet om ze te claimen en na te apen. Dan kijk je naar een glas water en wacht tot het wijn wordt, een soort mentalist, of zo iets. Het feit dat Johannes ze opschrijft en tekenen noemt is omdat hij wil zeggen dat ze ergens op wijzen! Johannes zegt tegen het einde van zijn verslag over Jezus: Jezus heeft nog veel meer wondertekenen voor zijn leerlingen gedaan, die niet in dit boek staan, 31 maar deze zijn opgeschreven opdat u gelooft dat Jezus de messias is, de Zoon van God, en opdat u door te geloven leeft door zijn naam. (Joh 20:30-31)

Als je weet dat Johannes er maar 7 opgeschreven heeft en hij ook schrijft: Jezus heeft nog veel meer gedaan: als al zijn daden, een voor een, opgeschreven zouden worden, zou de wereld, denk ik, te klein zijn voor de boeken die dan geschreven moesten worden. (Joh 21:25)

Dan weet je dus dat Johannes uiterst selectief geweest is met wat hij wil zeggen over Jezus. En wat hij wil zeggen over de wonderen van Jezus. Of, de tekenen die Jezus gedaan heeft. En wat telkens weer nadrukkelijk naar boven komt is het feit dat Johannes benadrukt dat Jezus Gods Zoon is, dat Jezus God is en wie in Hem gelooft voor eeuwig leeft! Hij schildert als het ware de Here Jezus, zodat wij God leren kennen.

Een trouwerij staat voor iets alledaags. Huh, wat zeg jij nou? Het is toch hartstikke bijzonder!? Ja natuurlijk. Maar het is ook weer heel alledaags. De mens wordt geboren, groeit op, vind een partner (een metgezel), plant zich voort en sterft ook weer ergens. En in dat hele proces vindt een huwelijk plaats. Misschien niet meer altijd in onze cultuur, maar in de tijd van Jezus zeker. In de Bijbel wordt vaak iets gezegd als: ze aten, ze dronken, ze huwden, ze werden uitgehuwelijkt (luc.17:27) en dat geeft dan aan: Alles gaat zoals het altijd ging. Het gewone levensritme. Eigenlijk net als nu: Er worden mensen geboren, mensen gaan samen wonen, sommigen trouwen en ze krijgen kinderen, ze werken en gaan op vakantie, het is allemaal Life as usual àhet leven van alledag. Als je zelf getrouwd bent, of niet, ergens kom je op een punt in het leven en tot de slotsom: “Ja, zo gaat het leven, het is een komen