Kafamdaki Çatlak

“Hayatın sermayesi güvendir. Güvenin olmadığı yerdehayat devam edemez. Anlamlı, coşkulu ve güçlü bir yaşam için kişinin kendi iç ilişkisinde ve kişilerarası ilişkilerde mutlaka güven lazımdır.” Doğan Cüceloğlu

Bu bölümde hepimizin zaman zaman kendine sorduğu ama çoğu zaman yüksek sesle dile getirmediği bir sorunun etrafında duruyorum: Üretken olmadığımızda da değerli miyiz?

Instagram: nazlisaygi

Bu bölümde, endişenin nereden geldiğini ve onu anlamanın gerçekten hafifletici bir tarafı olup olmadığını düşünüyorum ve sanırım bir yere varamıyorum.

2025’in bende bıraktıkları.

Bu bölüm, yıllardır okuduğum psikoloji kitaplarının, terapi seanslarının ve kendi kişisel deneyimlerimin süzgecinden geçen düşüncelerin bir çıktısıdır. Yani anlattıklarım sadece teoriden değil; yaşanmış, hissedilmiş, üzerine düşünülmüş gerçek bir iç yolculuğun parçasıdır.

Taciz sadece başımıza gelen bir olay değil; üzerine konuşmadıkça yeniden üretilen bir sessizlik kültürü.  Bu bölümde, tacizin ne olduğunu, hangi biçimlerde hayatımıza sızdığını ve çoğu zaman neden bunu fark etmekte zorlandığımızı konuşuyoruz. 

Bu bölümde Marcus Aurelius’un düşüncelerinden ilham alarak Stoa felsefesinin bize duygusal dayanıklılık konusunda neler öğretebileceğini konuşuyoruz. Hayat her zaman planladığımız gibi gitmiyor; peki biz böyle anlarda nasıl ayakta kalabiliriz?

Bu bölüm bir plan dahilinde değil, bir ihtiyaçtan doğdu. Uzun zamandır içimde biriken ama bir türlü dışa vuramadığım düşüncelerin, duyguların bir şekilde ses bulması gerekiyordu.

Bu bölümde, kendi yaşamımdan yola çıkarak “sade bir yaşam” fikrini sorguluyorum.

Bugün sosyal medyanın hayatımıza nasıl dokunduğunu, bizi nasıl hissettirdiğini ve ilişkilerimizi nasıl etkilediğini içtenlikle konuşmaya geldim.