In deze laatste aflevering gaan we terug naar de baai op Mull, waar de oceaan steeds opnieuw op het land inwerkt, en de grens tussen het water en de kustlijn voortdurend opschuift. Ook hier geen vaste vormen. Dit woelige getijdenlandschap brengt een beeld als tegenhanger van dat van die ver van ons verwijderde aardbol, waar het in de Proloog mee begon. Dit is een beeld van voortdurende beweging, samenhang en onderlinge afhankelijkheid.

Vier kunstpraktijken. Vier verhalen. Vier werelden.
Vier aanzetten om ons wereldbeeld te laten kantelen.

Een terugblik, om vooruit te kunnen kijken ...