23.03.2020- “Unutmak için hızlanır, hatırlamak için yavaşlarız” diye yazmıştı Milan Kundera… Geriye dönüp bakmadan doludizgin yaşarken aniden ve mecburen durduk; kendimizi beklemediğimiz bir molada bulduk. Ben, bir benzerini hapiste tecrit hücresinde yaşamıştım. O kısa tecrübeden bazı gündelik tavsiyeler vereceğim size: Tecritte en büyük risk, kendini salıvermektir. Gündelik rutini disiplin içinde sürdürmek, insanı dinç tutar. Her sabah işe gidecekmiş gibi yatak toplanmalı, duş alınmalı, tıraş olunmalı, saç taranmalı, kahvaltı, spor yapılmalı, haberlere bakılmalıdır. Kendinizle yarışın: Mekik çekiyorsanız, kitap okuyorsanız, bulmaca çözüyorsanız, her gün bir öncekinden fazlası zorlanmalı… Böylece özgüveniniz ve üretiminiz artar. Bunlara müziğin eşlik etmesi, hayata tempo katar