Έχω μια φίλη, ας την πούμε Ζ., που είναι η χαρά της ζωής. Πρόσχαρη, χαμογελαστή, πάντα ευγενική. Σπανίως θυμώνει, κι ακόμα σπανιότερα κρατάει κακία. Συγχωρεί πολύ εύκολα, και προχωράει γρήγορα παρακάτω, δίνοντας άφεση αμαρτιών ακόμα και στο χειρότερο διαρρήκτη των συναισθημάτων της.