Bu bölüm, insanın kendisini nasıl tanımladığı üzerine bir düşünme daveti olarak ortaya çıktı.
Zekâ kavramının tarihsel yolculuğundan başlayarak, IQ testlerinin sınırlarını, doğadaki farklı zekâ biçimlerini ve insanın kendi potansiyelini algılama biçimini birlikte sorguluyoruz.

Bazen kendimizi korkularımız nedeniyle olduğumuzdan küçük, bazen de zihinsel yetilerimizden büyülenerek olduğumuzdan büyük görürüz. Oysa belki de insanın en temel ihtiyacı, kendini yargılamak değil; doğru ölçekte tanıyabilmektir.

📚 Kaynakça

• Alfred Binet & Théodore Simon — İlk Zekâ Testleri Çalışmaları (1905)
• Howard Gardner — Frames of Mind: The Theory of Multiple Intelligences (1983)
• Carl Gustav Jung — Yaşam gücü, bireyleşme ve cesaret üzerine yazılar
• Steven Pressfield — The War of Art
• Otto Rank — Yaratıcılık, irade ve bireyselleşme kuramları
• Ayna Testi ve hayvan bilişi üzerine etoloji araştırmaları (saksağan ve karga çalışmaları)
• Kuş nörobiyolojisi ve sinaptik bağlantılar üzerine karşılaştırmalı evrimsel çalışmalar
• Film: Ölü Ozanlar Derneği (Dead Poets Society, 1989) — Yönetmen: Peter Weir


******