คำถาม : ถ้าสมมุติเราอยู่ตรงกลาง ตรงกลางทำงานดีมากๆเลย แล้วความคิดมันจะดับมั้ย

คำตอบ : .. เราไม่ได้ให้ความคิดมันดับ หรือดับความคิด หรือหยุดความคิด เราแค่จะเอาตัวใจที่ไปกับความคิด ออกมาเฉยๆ แยกออกมาเฉยๆ

.. เราไม่มีพฤติกรรมในการที่จะไปกำจัดความคิดใดๆ ความคิดทั้งหลายทั้งมวลทุกเรื่องทุกราวก็เหมือนลมพัดผ่านนี่แหละ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่เราน่ะชอบไปให้ความพิเศษกับมัน

คำถาม : พระอาจารย์บอกว่าตัวรู้กับตัวคิดนี่มันเป็นคนละตัวกัน ...อยากรู้ว่าแล้วมันหมดได้ยังไง สาเหตุที่มันหมด

คำตอบ : เหตุของใจคือธรรมารมณ์ ... เหตุเบื้องลึกที่สุดของความคิดมาจากสิ่งที่เรียกว่าอุปาทาน ... อุปาทานเป็นแรงส่งของใจ เป็นความคุ้นชินของใจ เป็นพลังงานที่ทำให้ใจมันต้องเกิดอะไรบางอย่างกับสิ่งที่มันกำลังเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ

คอร์สปฏิบัติธรรม คณะครูโรงเรียนรุ่งอรุณ

ธรรมเทศนาโดย พระอาจารย์กระสินธุ์ อนุภัทโท, พระมหาราเชน สุทธจิตโต

วันที่ 24 เมษายน 2562 ณ ครุสติสถาน