หากใจอยู่ในสภาพที่กลวง ไม่ยึดมั่นถือมั่นอะไร ผ่านมาก็ผ่านไป ไม่ยินดียินร้ายมากนัก รู้เท่าทันว่าสิ่งต่างๆ เหล่านั้นผ่านมาเพียงให้สัมผัสเท่านั้น ไม่ช้าก็ผ่านเลยไป ผ่านแล้วก็ผ่านเลย

ใจที่มีลักษณะเช่นนี้ก็เหมือนกับท่อระบายน้ำที่กลวง ไม่มีอะไรมาอุดตัน น้ำเน่าเสียและขยะมูลฝอยต่างๆ ก็จะไหลผ่านเลยไปได้โดยง่าย ใจที่คิดได้และรู้สึกอย่างนี้แหละที่ปริศนาธรรมเรียกว่า “แกนกลวง” ซึ่งก็คือใจที่ไม่มีอุปาทานนั่นเอง

จากบทธรรมปาฐกถาเรื่อง ยาอายุวัฒนะ ๑๑ พฤษภาคม ๒๕๔๖

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim❤️