ส่วนจริงอีกอย่างหนึ่งเป็นความจริงแท้ๆ มิได้สมมติ โดยเฉพาะท่านมุ่งถึงความจริงของชีวิตคนเรา ซึ่งได้แก่ความเกิด ความแก่ ความเจ็บ ความตาย หรือความเป็นไปของเบญจขันธ์ซึ่งได้แก่ร่างกายคนเรานั่นเอง …

และเบญจขันธ์นี่แหละที่เป็นตัวทุกข์และเป็นฐานที่ตั้งแห่งความทุกข์ทั้งมวล พราะเป็นสิ่งที่แปรปรวนเปลี่ยนแปลงไป ดังนั้นสิ่งที่เกิดมา สิ่งที่ตั้งอยู่ และสิ่งที่ดับไปเสื่อมไปจริงๆ ก็คือทุกข์ในเบญจขันธ์นี่เอง นอกเหนือจากทุกข์นี้แล้ว ไม่มีอะไรเกิด ไม่มีอะไรดับ นี่คือความจริง

แต่เพราะคนเราติดสมมติกันจนแยกแยะไม่ออกว่าอะไรจริงอะไรสมมติ จึงทำให้สับสนวุ่นวายไปหมด และมองไม่เห็นความจริงของชีวิต ….

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim