1 Korintiërs 1:10-17

Maar ik roep u ertoe op, broeders, door de Naam van onze Heere Jezus Christus,  dat u allen eensgezind bent in uw spreken,  en dat er onder u geen scheuringen zijn, maar dat u hecht aaneengesmeed bent, één van denken en één van gevoelen. 11  Want mij is over u bekendgemaakt, mijn broeders, door de huisgenoten van Chloë, dat er ruzies onder u zijn. 12  Ik bedoel dit, dat ieder van u zegt:  Ik ben van Paulus, ík van  Apollos, ík van Kefas, en ík van Christus. 13  Is Christus verdeeld? Is Paulus soms voor u gekruisigd? Of bent u in de naam van Paulus gedoopt? 14  Ik dank God dat ik niemand van u gedoopt heb dan  Crispus en  Gajus, 15  zodat niemand kan zeggen dat ik in mijn naam gedoopt heb. 16  Ik heb echter ook nog het huisgezin van  Stefanas gedoopt. Verder weet ik niet of ik nog iemand anders gedoopt heb. 17  Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het Evangelie te verkondigen,  niet met wijsheid van woorden, opdat het kruis van Christus zijn inhoud niet verliest.

Zullen we met elkaar bidden?

Wie kent de opmerking: “Waar er twee altijd hetzelfde denken, is er één overbodig”? Ik heb de opmerking ruim 10 jaar geleden voor het eerst gehoord in de een openingsspeech van een plaatsvervangend korpschef en vond dat eigenlijk wel een erg mooie opmerking. Want, zo legde hij het uit, als je maar zorgt dat je het vaak met elkaar oneens bent, dan kom je best ver.

De gedachte achter deze uitspraak is dat als je het altijd met elkaar eens bent, dan dit saai is. Maar kijk eens naar God en de drie-eenheid. Die zijn het altijd met elkaar eens, maar is dat saai? Is er één van de drie-eenheid overbodig?

Kijken we naar de bijbel, dan zegt psalm 133: “Zie, hoe goed en hoe liefelijk is het dat broeders ook eensgezind samenwonen. Het is als de kostelijke olie op het hoofd die neerdruipt op de baard, de baard van Aäron, die neerdruipt op de zoom van zijn priesterkleed. Het is als de dauw van Hermon die neerdaalt op de bergen van Sion. Want daar gebiedt de HEERE de zegen, en het leven tot in eeuwigheid.

Of kijk eens naar hele goede vriendschappen die je hebt, is het saai als je met elkaar aan het nadenken bent en tot een zelfde conclusie komt? Is het saai om met elkaar te dromen over de toekomst en op een punt uit te komen waarin je zegt: “WOW! Dit zou gaaf zijn!” Waar twee het altijd eens zijn, kunnen er erg mooie dingen ontstaan. Ontstaat er een diepe vriendschap en ontstaat er veiligheid. Of kijk eens naar een huwelijk waar man en vrouw elkaar versterken in plaats van onderuithalen, omdat ze gezamenlijk op één doel willen afgaan.

Als kerk zijn we begonnen met de Korintiersbrieven en Arjan benoemde vorige week al: “E_Kerk Utrecht, een geweldige kerk!”. Als we aan het bouwen en kijken zijn naar de kerk, dan is de Evangelische Kerk Utrecht echt een super mooie kerk. En toch gaan we voor de boventitel “Steeds mooier” omdat er in een kerk altijd wel dingen zijn die ervoor zorgen dat we steeds mooier kunnen worden.

De Korintiers waren ook een geweldige kerk. Arjan haalde het vorige week al aan dat Paulus blij is over hoe het met de kerk gaat. Als je kijkt naar de context van de brief, dan merk je dat Paulus ontzettend veel van de kerk houdt. Maar ook dat er dingen niet helemaal lekker lopen in de kerk. De kerk is op wat zijsporen terecht gekomen vanwege wat vreemde ideeën die er leefden.  Paulus had enkele jaren voordat hij deze brief geschreven had de kerk in K