Feestelijk, smakelijk, en volgens jaloerse koks ook eindelijk: de laatste aflevering van Koken met Classics. Kan indigestie tot gevolg hebben. In dit laatste overladen recept gaat Senne Guns samen met Korneel op zoek naar de geheime ingrediënten van En Dans van Clouseau. Daarvoor kunnen ze rekenen op de keukengeheimen van koks Kris Wauters en bassist Vincent Pierins.

Al jaren maakt Senne Guns gerechten klaar alsof ze voor hemzelf zouden zijn, met veel smaak, geste en citroenzeste. Maar in de voorlaatste aflevering moet hij het hoofd koel houden, want een doorkneed artiest komt zijn showcookingskills uitdagen. Loic Food, ofwel Loic Van Impe gaat de uitdaging aan om net als in de legendarische televisieshow '1000 seconden', een gerecht klaar te maken in zoveel tijd. Het recept wordt gedicteerd door Senne Guns en smaakt zo heet als een Red Hot Chilipepper.

In dit laatste (live)seizoen van Koken met Classics maakt Senne Guns ook een recept à la carte klaar. Luisteraar Bart had goesting in 'This town ain't big enough for the both of us' van Sparks. Spetterend theatraal, dat receptje, dankzij een Mannheimerraket tot aan Mozart, een vers maatje of 5 en een pistoolschot. En dat voor een licht voorgerechtje.

God weet waar The Beach Boys dit recept haalden. En Senne en Korneel ook. En jij nu ook. Bij Beethoven, bijvoorbeeld. En bij John Sebastian en Johan Sebastian. Gooi daar nog wat gulden snede en piano preparé door en je krijgt dit goddelijk recept. Live vanop het Live Podcast Event in Mechelen.

Live vanop het Live Podcast Event in Mechelen.

Schreeuw het van de daken, in deze aflevering zit een gast: Yves Segers! Hij weet als geen andere hoe je een schlager moet klaarmaken.

Behalve Senne Guns dan, want die heeft het geheime recept gekraakt. Aan het einde maken we er zelf eentje klaar, geserveerd met polonaisesaus.

Blauwe zwaailichten, da’s het meest gangbare, maar the Police heeft voor dit recept rode tl-lampen uit een hoerenbuurt nodig. Sting zweert dat hij er per ongeluk passeerde. Ritmisch is Roxanne heel interessant, vandaar hebben we een bouillonblokje bossa nodig, een geraspte reggae-wortel, een toefke tango in plaats van een scheutje ska, een zakske Cyrano de Bergerac van lichte zeden, een snuifje sirtaki en een butt-piano-blooper.

Dit recept vraagt om bezwete lakens, brandende kaarsen en opgedroogd speeksel: seks dus. Want Pokerface gaat niet over een potje poker, maar over een stomend potje biseksuele seks. Verder nodig in dit recept: een tomamamamamatje Mama Baker, een papapapapatatje Papageno, een traditionele, klassieke fond, een superzaag en een bouillonblokje Bocelli.

Yeah, hihiii, oehw. Als je een te hete patat in je mond stopt, kan je misschien nog net de piepende en puffende geluiden van Michael Jackson imiteren. Maar wat hebben we verder nodig voor dit recept? Wel, een bodempje Vangelis op een bedje Donna Summer, een ritmische 1-2-en-3-4-rollade, een klanklasagne, een grammetje groupies en een moonwalk-dessertje.

Voor dit gerecht gingen Korneel en Senne op verplaatsing en ze namen 17 muzikanten mee: het Brussels Jazz Orchestra.

Dit is er eentje die lang mocht rijpen op vat, want al gestookt in de jaren ‘20 door Kurt Weill, geserveerd met wat duivelse Stravinsky chips, een cabaretje van bij de schlager, zonder basgitaar, maar met een Marxophone. Da’s kapitaal van belang.