„Od wegetarianizmu do kanibalizmu”. To jedno zdanie świetnie reklamuje film „Mięso” z 2016 roku w reżyserii Julii Ducournau. Za tym rewelacyjnym utworem stoi jednak nieco więcej niż widowiskowy „rozwój” bohaterki. W tej audycji dokładniej pochylimy się nad pełnometrażowym debiutem Julii Ducournau. Gościnnie Adam Sołtys, członek Koła Naukowego Filmoznawców UŁ, którego możecie znać z audycji „Gdzie dwóch się boi…” (którą gorąco polecam!).

Wstęp – 0:00 – 4:59

Styl, techniki dystansacyjne – 5:00 – 16:34

Gatunkowość i horrorowa nowa fala  – 16:35 – 29:24

Justine – 29:25 – 35:46

Alexia, czyli drapieżnik (okazjonalnie siostra) – 35:57 – 42:37

Adrien i wizerunki męskości w filmach Ducournau – 42:38 – 50:38

Kanibalizm i jego filmowe portrety – 50:39 – 1:01:22

O mięsie w „Mięsie” w ramach mięsa: wegetarianizm i zwierzęta – 1:01:23 – 1:07:27

Charakterystyczne dla Ducournau sekwencje – 1:07:28 – 1:10:46

Wykorzystane materiały oraz teksty, do których warto zajrzeć:

Dorota Jędrzejewska-Szpak, Zapisane na ciele. O nowej fali „kobiecego” horroru, „Ekrany”, 2022, nr 1 (61), s. 81. Julia Jatczak, Michael Haneke. Techniki dystansacyjne w: Autorzy kina europejskiego III, red. A. Helman, A. Pitrus, Kraków 2007 Piotr Kletowski, Porcille mundi – O Chlewie [w:] Pasolini: Tak pięknie jest śnić, red. Andrzej Pitrus, Rabid, Kraków 2002. Laura Mulvey, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne, tłum. J. Mach, [w:]