Wątpliwości, jakie budzi resortowy Plan Odbudowy Zasobów Przyrodniczych, przybliżył Andrzej Adamczyk, prezes Częstochowskiego Związku Pszczelarskiego:

Jak podkreślił prezes Adamczyk, edukacja na temat pożyteczności pszczoły miodnej wciąż jest bardzo ważna. Prowadzona jest na przede wszystkim na szczeblu lokalnym, choć dobry przykład powinien płynąć również „z góry”:

Poza wzbogacaniem własnej wiedzy na temat roli pszczoły miodnej w środowisku naturalnym, każdy może za pośrednictwem codziennych wyborów przyczynić się do poprawy warunków bytowych tych unikalnych owadów:

O właściwościach prozdrowotnych miodu można mówić długo. Najważniejsze fakty dotyczące płynnego, pszczelarskiego złota przedstawiła dietetyk Monika Przystalska:

Zbilansowana dieta nierozerwalnie wiąże się z umiarem. Choć miód bez dwóch zdań zasługuje na uwagę, należy pamiętać o najczęściej popełnianych błędach żywieniowych:

Poza pszczołą miodną, w przyrodzie występują inne dzikie gatunki owadów zapylających – należą do nich np. trzmiele. Gdy mówimy o owadach w paski, nie sposób zapomnieć o gatunkach inwazyjnych, takich jak szerszenie. W porównaniu do pszczół, owady z rodziny osowatych mogą stanowić zagrożenie nie tylko dla innych zwierząt, ale również dla ludzi. Wraz z nadejściem cieplejszych dni, w całym kraju można odnotować większą liczbę aktywnych owadów błonkoskrzydłych. Więcej o tym, jak postępować w przypadku zaobserwowania w pobliżu gniazda gatunku inwazyjnego, a także jak zachowywać się w przypadku ukąszenia, powiedział mł. bryg. Paweł Liszaj, oficer prasowy Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie:

W związku z trwającymi pracami nad Krajowym Planem Odbudowy Zasobów Przyrodniczych, środowiska pszczelarskie w całej Polsce głośno wyrażają swoje obawy. Pismo do Ministerstwa Klimatu i Środowiska skierował Polski Związek Pszczelarzy. List otwarty w tej samej sprawie wystosował również Częstochowski Związek Pszczelarski. Warto pamiętać, że od dobrobytu pszczoły miodnej zależy nie tylko produkcja cennych produktów pszczelich, ale także lokalna roślinność i uprawy rolne. To z kolei przypomina, że bez zdrowych i bezpiecznych zapylaczy nie ma bezpieczeństwa żywnościowego.