6 Şubat depremlerinin ikinci yılında, İklim Adaleti Koalisyonu ve Ekoloji Birliği buluşmalarında Antakya’da bir araya geldik. İzmir’den, Maraş’tan, İstanbul’dan gelen çok kıymetli katılımcılarla söyleşiler gerçekleştirdik. İklim, Ekokırım ve Antakya üzerine önemli ve ilham verici sözlerin yer aldığı bu söyleşilerin sonuncusunu, İstanbul'da Prof. Dr. Fuat Ercan ile gerçekleştirdik. Ercan: "Hızlı Tren değil, Hızlandırılmış Tren" metaforundan hareketle, Türkiye’nin yakın dönem tarihini içeren “İki Hızlandırılmış Normal” ifadesiyle sohbeti başlattı. 

İlk dönemi (1950-1970’ler) yatırımlar üzerinden sanayinin hızlandırıldığı ancak kentsel altyapı ve yaşam koşullarının dikkate alınmadığı evre olarak tanımlarken, ikinci dönemi kentsel arazilerin, yeraltı kaynaklarının hızla devreye sokulduğu 2000’li yıllar olarak anlattı. Bu iki hızlandırılmış dönemin, doğa kaynaklı afetlerin katliamlara dönüşmelerinin önünü açmasının yanı sıra, deprem sonrası depremi toplumsal felakete dönüştürdüğünün de altını çizdi. Ercan: İnsan ve insan dışı doğanın haklarının göz ardı edilerek yapılagelenlerin, toplum ve insan dışı ortam üzerinde açılan yaraların, “kalkınmanın” sağladığı meşrulaştırma ile gizlendiğini belirtirken; yaraların tarihsel olarak tarif ettiği hızlandırmaların sonucu olduğuna dikkat çekti. Bu kapsamlı ve ufuk açıcı söyleşiyi sizlerle paylaşıyor olmaktan mutluluk duyuyor ve Fuat Hoca'nın bölüm sonunda anlattığı İstanbul'a sevgilerimi sunuyorum.