Bugün Sedat Peker’den sonra Levent Göktaş örneğinde, duvarda yeni bir gedik açıldığını görüyoruz. Derin kavga, bir kez daha gün ışığına çıkıyor. Yine eski bir “kahraman”, “hain”e dönüştürülüyor. İnşa edilen kanlı duvarın bir ucu Suriye’ye, bir ucu Saray’a dayanıyor. Devletin kirli sırlarının ortakları, “kullanılıp atılmanın”, büyük ranttan dışlanmanın acısıyla konuşuyor ya da “Konuşup hepinizi yakarım” tehdidiyle koruma veya ranttan pay istiyor. Bizler de bu kavgadan sızan bilgi kırıntılarından, duvarın tümünü görmeye, altından sızan kanın sırrını çözmeye, suçları, suçluları deşifre etmeye çalışıyoruz.

Susurluk bir temizlenme fırsatıydı; kaçırıldı. Önümüzde yeni bir fırsat var. Duvardan çatırtı sesleri geliyor yine… Bakalım bu kez de az hasarla atlatacaklar mı, yoksa bu çatlarlar sayesinde duvarın tamamen yıkılmasının yolu açılacak ve ülke aydınlığa kavuşacak mı?