ลอง La Bye Podcast

“An idiot in motion will go further than a genius at rest.”

" Random Facts: แมลงอยู่บนโลกมามากกว่าเรา "

เวลาเราคิดเรื่องบทเรียนชีวิต เรามักจะได้ยินมาจาก มนุษย์ผู้ใหญ่เเต่จริงๆแล้วมีคนที่อยู๋บนโลกมานานกว่าเราเเต่ตัวเล็กว่าเรา ใช่ครับ "เเมลง" ตั๊กแตนกิ่งไม้สอนว่า ความแข็งแกร่งคือเจ็บแล้วลุกได้ ไม่ใช่การไม่เคยเจ็บ แมงมุมนกยูงสอนว่า ถ้าไม่พูดความรู้สึกออกมา ก็เหมือนไม่ได้คิดอะไรเลย หนอนไหมสอนว่า คนที่เราพึ่งพาได้ อาจทำให้เราลืมวิธียืนด้วยขาตัวเอง

" จำของที่อยากได้ตอนเด็กได้ไหม?

" เเสนซับแล้วคุณคนฟัง !"

บางวันเราเจอเรื่องยากๆ ไม่มีอะไรเป็นดังใจสักอย่าง แล้วก็เผลอเก็บเรื่องไม่ดีพวกนั้นมาคิดมาก ปั้นเป็นก้อน เอาไปหนุนนอนทั้งคืน ตื่นมาอีกวันเลยรู้สึกเหมือนโทรศัพท์ที่ชาร์จไม่เต็ม แต่ก็ยังต้องเดินออกไปทำงาน ลองตั้งเป้าหมายแค่ "พอใช้" ในแต่ละวันก็พอครับ ไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟกต์ทุกวัน เพราะเราเป็นมนุษย์ และเราทิ้งร่องรอยความไม่สมบูรณ์แบบไว้ในทุกที่ที่เดินผ่านเสมอ

" ในวันที่ฝนตกมีจะมีใครสักคนเป็นห่วงคุณอยู่เสมอ ;) "

ถึงคุณคนโปรด ความห่วงใยจากใครคนหนึ่งอาจจะไม่ได้มาในรูปแบบของขวัญหรือข้าวผัดที่ถูกผัดมาด้วยความใส่ใจเสริฟมาในจานที่สวยงาม เเต่บางทีมาจากการกระทำเล็ก " วันนี้ฝนตกหนักนะอย่าลืมพกร่ม" "อย่าลืมเช็คถนนก่อนออกนะ" "ยังมีมาม่าพอใช่มั๊ย" ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหนบนโลก ความเป็นห่วงจะถูกจัดส่งไปที่หน้าบ้านของคุณอย่างเเน่นอน

" วันนี้จะเป็นอดีตที่คุณคิดถึงในอนาคต"

"อยากให้มันมีสักวิธี... ที่จะรู้ตัวว่าเรากำลังอยู่ในวันเก่าๆ ที่แสนดี ก่อนที่เราจะเดินจากมันมาแล้วจริงๆ" — Andy Bernard, The Office เรามักจะเห็นค่าช่วงเวลาดีๆ ตอนที่มันจากไปแล้วเสมอ เรามัวแต่รอให้ชีวิต "ดีกว่านี้" ก่อนค่อยมีความสุข จนลืมไปว่าวันธรรมดาๆ ที่กำลังรีบผ่านมันไปตอนนี้เพื่อไปสู้อนาคตที่เราคิดว่าดีกว่า แล้วสุดท้ายวันหนึ่งมันจะกลายเป็นวันที่เราคิดถึงที่สุด

" ถ้าพลาดรถเมล์คันนี้ ก็ขอให้คันหน้ามาเร็วและคนน้อยกว่า "

ถ้าสั่งอาหารผิดเมนู ก็ขอให้จานที่ได้มาอร่อยกว่าที่ตั้งใจสั่ง บางวันมันก็ไม่เข้าข้างเราเลยจริงๆ ตื่นสาย กาแฟหก ฝนตกตอนไม่มีร่ม แล้วเราก็เผลอตีตราไปแล้วว่า "วันนี้ซวยทั้งวันแน่เลย"แต่ถ้าโชคร้ายเป็นสิ่งที่เราห้ามไม่ได้ สิ่งที่เรายังพอทำได้คือ "วิธีที่เรามองมัน"

" เราเลขสองปีสุดท้ายแล้ว T_T "

ไม่มีใครในโลกไม่ถูกนินทา ไม่มีใครเป็นพระเอกในเรื่องของทุกคนในโลกได้หมด เพราะไม่สามารถรู้ได้ว่าใครคิดอะไรกับเราบ้าง บางทีการไม่ต้องใส่ใจมากก็อาจจะเป็นเรื่องที่ดีก็ได้ บางครั้งการตัดใครสักคนออกจากชีวิตอาจไม่ใช่เรื่องของความใจร้าย เเต่มันคือทักษะที่จำเป็นในการรักษาจิตใจของเราเอง

" ชีวิตมันสั้น เลือกสนใจเเค่สิ่งที่สนใจก็พอแล้ว "

เรื่องบางอย่าง... เราไม่ต้องรู้ก็ได้ เรื่องบางอย่างพอรู้แล้ว มันไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นเลย มีแต่ทำให้ใจหนักขึ้น แต่เราก็ยังเสพมันอยู่ทุกวัน... เพราะกลัวว่าจะตามไม่ทัน กลัวจะเป็นคนที่ไม่รู้ กลัวจะพลาด จนบางที เราลืมไปว่า เวลาและความสบายใจที่เราจ่ายไปกับมัน มันแพงแค่ไหน เมื่อเราเป็นเจ้าของชีวิตของตัวเอง มาเลือกกันเถอะว่าเราจะให้เวลาให้สิ่งไหนบ้าง

 “ มาลองเป็น แฟนคลับของตัวคุณกัน :)” 

เราเคยเป็นคนที่ไม่ชอบตัวเองมากๆ ไม่ชอบเสียง ไม่ชอบวิธีพูด ไม่ชอบตัวตนของเราเลย จนได้มีโอกาสถามตัวเองว่า

เราไม่ชอบที่เราเป็นเรา หรือไม่ชอบเราเพราะคนอื่นบอกว่าไม่ชอบเรา ถ้าคุณเป็นอีกคนที่กำลังจะเปลี่ยนตัวตนที่ชอบ

เพื่อพิสูจน์ตัวเองให้ใครก็ตามยอมรับ การเป็นตัวเองคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วเ พราะคนที่อยู่กับเราจนวันสุดท้าย

คือตัวเราเอง ไม่ใช่ใครที่ไหน ถ้าวันนี้คุณเกลียดตัวเองมาลองค่อยๆเป็นเเฟนคลับของตัวเองดูสักนิดนึงกัน :)