Bu bölümde, henüz adımı soyadımı tam öğrenemeden benimle Japonya planı yapan bir adamı anlatıyorum.

Sürekli mesaj atan, büyük büyük cümleler kuran, gelecek planlarını üç haftaya sığdıran birini.

İlk başta insan kendini özel hissediyor.

Bu kadar ilgi, bu kadar heves, bu kadar “ben seni çok özledim” normal mi diye düşünüyorsun.

Sonra bir noktada şunu fark ediyorsun:

Hızlı gelen ilgi, aynı hızla kaybolabiliyor.

Bu ilgi miydi, lovebombing miydi…

Yoksa sadece vakit kaybı mı?

Kulaklıklarını tak.

Bir fail date daha anlatıyorum.