Atie van Lieshoud's man Pieter kreeg op jonge leeftijd de diagnose frontotemporale dementie. Atie heeft zo lang mogelijk thuis voor Pieter gezorgd. De laatste vijf jaar van zijn leven woonde Pieter in een verpleeghuis. In het intro zegt Atie wat dementie voor haar betekent: "Het is een weg die ik niet wilde gaan, maar die ik toch gegaan ben. Dat is dementie voor mij."