Quannu lu suli si susi a matina,
d’oru si vesti la riva marina,
na varca lenta saluta lu portu,
lu ventu la spingi e lu mari dà cunfortu.
Li manu antichi tiranu la riti,
portanu ‘n cori li jorna e li notti,
e ogni gabbianu ca vola luntanu
pari ca chiama cu vuci d’umanu.
Mari, mari, mari miu,
canta la storia di lu cori miu,
porta sta vuci finu a l’autru latu,
unni c’è amuri ca m’aspetta ancora.
Mari, mari, nun ti firmari,
fa’ la fisarmonica sonari,
tra li scogghi e lu celu blu,
Sicilia mia, sugnu sempri cu tia.
Sutta la luna d’argentu e di sali,
ballanu l’unni comu li fanali,
na vecchia canzuna attraversa la via,
parla di casa e di malincunia.
C’è cu partiu circannu furtuna,
cu si purtò sta terra ‘nta la luna,
ma appena senti l’oduri du mari,
chiudi li occhi e voli turnari.
Mari, mari, mari miu,
canta la storia di lu cori miu,
porta sta vuci finu a l’autru latu,
unni c’è amuri ca m’aspetta ancora.
Mari, mari, nun ti firmari,
fa’ la fisarmonica sonari,
tra li scogghi e lu celu blu,
Sicilia mia, sugnu sempri cu tia.
La sira scinni supra li balconi,
s’addumanu stiddi, suspiri e canzuni,
li piscatura ritornanu a riva,
ogni finestra si senti cchiù viva.
Na mamma aspetta cu lu pani cavuru,
un figghiu torna e l’abbrazza sicuru,
mentri lu mari, cu vuci sincera,
cunta lu jornu e saluta la sira.
E si dumani mi porta luntanu,
tenimi forti comu ‘na manu,
fammi sentiri, duci e vicinu,
lu sonu anticu di lu me distinu.
Mari, mari, mari miu,
canta cchiù forti pi lu cori miu,
porta sta vuci finu a l’autru latu,
unni ogni sonnu nun veni scurdatu.
Mari, mari, nun ti firmari,
fa’ tutta l’isula ballari,
tra li scogghi e lu celu blu,
Sicilia mia, sugnu sempri cu tia.
Mari miu, mari miu,
Sicilia mia, sugnu sempri cu tia.
Questo episodio include contenuti generati dall’IA.