گاهی از یک گفت‌وگو بیرون می‌آییم و فقط یک فکر در سرمان می‌چرخد: «حق با کی بود؟ من یا او؟»
یا برعکس، آن‌قدر در خودمان می‌رویم که مطمئن می‌شویم «حتماً مشکل از من است»، حتی وقتی نمی‌دانیم دقیقاً چه شده.

این اپیزود آرام مقایسه می‌کند که چطور احساسات می‌توانند ما را به دو برداشتِ اشتباه بکشانند:
یا همه‌چیز را دربارهٔ خودمان می‌کنیم، یا همه‌چیز را دربارهٔ طرف مقابل—و در هر دو حالت، اصلِ ماجرا گم می‌شود.

شاید بعد از شنیدن، یک حس سبک‌تر بیاید:
اینکه لازم نیست فوراً پرونده را با «من» یا «تو» ببندی… شاید هنوز چیزی هست که باید دیده شود.