Solipsyzm – filozoficzna koncepcja, która wydaje się absurdalna, a jednocześnie pozostaje nieobalona – to temat, który kwestionuje wszystko, co uznajemy za rzeczywistość. W ciągu naszej intelektualnej wędrówki przyjrzeliśmy się, jak ten pogląd rozkłada się na elementy składowe: od paradoksów filozoficznych i klasycznych pytań Kartezjusza, po współczesne teorie dotyczące symulacji rzeczywistości i problematyczną naturę empatii. Zastanawialiśmy się, czy rzeczywiście możemy odróżnić to, co realne, od tego, co jest jedynie wytworem naszego umysłu.

Solipsyzm prowokuje do myślenia i zmusza nas do zastanowienia się nad tym, co jest pewne, a co tylko przyjmujemy za prawdę. Być może nasze życie to tylko kolejna iteracja wielkiej symulacji, w której próbujemy znaleźć odpowiedzi na pytania o sens istnienia. 

Pytanie czy kiedykolwiek będziemy w stanie wyjść poza granice naszego umysłu, aby poznać prawdę? 

Czy kiedykolwiek wyjdziemy z klatki przekonań, ograniczeń i  konstrukcji mentalnych?

Może jest to pytanie, na które odpowiedzi nigdy nie poznamy, bo prawdziwe granice rzeczywistości są ukryte daleko za zasłoną którą jest nasza percepcja – zasłoną która jest horyzontem poznania, który nieustannie się od nas oddala i nie zamierza zwalniać.